Gea trof Van de Zandschulp eerder bij Marignane

Arthur Gea staat voor een haalbare maar risicovolle achtste finale tegen de ongrijpbare Van de Zandschulp, die hij nog kent van hun ontmoeting in Marignane.

Met zijn immer wat sombere blik en zelden echt dynamische uitstraling is Botic van de Zandschulp, inmiddels een dertiger, een speler die vaak lastig te peilen is en bij vlagen uiterst moeilijk te verslaan. Zijn huidige positie op de ranglijst (70e, met een hoogste notering op de 22e plaats wereldwijd in 2022) zal er niet veel toe doen op het moment dat Arthur Gea (87e) de degens met hem kruist, met als inzet een plek in de kwartfinale van een grandslamtoernooi.

In 2024 schakelde de Nederlander Carlos Alcaraz uit in de tweede ronde van de US Open, om enkele weken later in de Davis Cup een einde te maken aan de carrière van Rafael Nadal. In maart 2025 verraste hij ook Novak Djokovic in Indian Wells. Hij heeft inmiddels al twintig top 20-spelers verslagen en, niet later dan deze zomer, voegde hij nog twee top 10-spelers aan zijn palmares toe: Daniil Medvedev (6e) in Montréal en Alex De Minaur (7e) vier dagen geleden.

Thomas Laurent, dubbelpartner van Arthur Gea

Arthur was er echt om de wedstrijd te winnen, totaal niet om af te tasten of zich te bewijzen.

Gea begeeft zich in ieder geval niet op onbekend terrein. Als de officiële statistieken van de ATP aangeven dat dit maandag het eerste duel tussen de twee mannen wordt, komt dat doordat ze vergeten dat er afgelopen november, ver weg van de gekte van New York, een overdekte competitiewedstrijd plaatsvond tussen Marignane en Loon-Plage.

En dat Gea die dag, als vertegenwoordiger van de club uit de Provence, de Nederlander tweemaal versloeg. Eerst in het enkelspel en daarna in het dubbelspel, telkens met 10-7 in de supertiebreak.

Als getuige op de eerste rij herinnert zijn dubbelpartner Thomas Laurent (op zijn hoogtepunt in 2020 471e op de ATP-ranglijst) zich dat Van de Zandschulp toch wel een beetje verrast was (Gea stond destijds 230e), omdat we vanaf het begin al zagen dat Arthur er niet was om alleen maar wat uit te proberen of te zien hoe hij ervoor stond tegenover zo'n type speler.

Hij was er echt om de wedstrijd te winnen, totaal niet om af te tasten of zich te bewijzen. Dat is mentaal gezien ook zijn grote kracht: hij heeft tegenover niemand echt ontzag of complexen.

Voor Gea begon de gedaanteverwisseling bij het Franse clubkampioenschap

Frédéric Ros, de teamcaptain van Marignane, vult aan: Arthur had tijdens de competitie al twee top 100-spelers verslagen (Adrian Mannarino en Damir Džumhur) en hij wilde heel graag tegen de nummer één van de tegenpartij spelen, in dit geval Van de Zandschulp. De wedstrijd ging enorm gelijk op (7-6, 4-6, 10-7), maar we waren ervan overtuigd dat hij ging winnen omdat hij toen al in een fase zat waarin we zagen hoe sterk hij was; we hadden sinds de eerste speeldag al zo'n enorme groei gezien...

Goed, het was natuurlijk ook niet de allerbeste Botic ter wereld. Het was een Botic in een teamwedstrijd. Arthur daarentegen was tot op het bot gemotiveerd: tegen dit soort jongens had hij nog niet honderden keren gespeeld. Hij was enorm gretig en hongerig naar succes. Dat is echt wat hem kenmerkt: hij blijft altijd positief.

Bron: L'Équipe