Noa Lang: 'vorig jaar zwaar, nu voel ik vertrouwen van Allegri'

Een Nederlander is de laatste die nieuw leven kreeg van de nieuwe Napoli-trainer; ook Meret, Rafa Marin, Hojlund en De Bruyne.

“Iedereen weet dat ik vorig jaar een moeilijk seizoen heb gehad met de andere trainer. Nu voel ik het vertrouwen van de mister, ik voel dat hij in me gelooft, dus ik moet het in elke wedstrijd en in elke speelminuut laten zien.” Het zijn de woorden van Noa Lang na afloop van de wedstrijd tegen Frosinone in het Maradona-stadion, maar het hadden net zo goed de woorden van een paar andere spelers van de Azzurri kunnen zijn.

Zijn nonchalante houding en eigenzinnige uitstraling zetten je op het verkeerde been: niet alleen de 'rebel' Lang nam geen blad voor de mond over het bewind van Conte, maar ook de ingetogen De Bruyne, de gelouterde Lukaku, de jonge Hojlund (tussen de regels door) en, indirect, ook de zwijgzame Meret.

Het langst en het meest direct

Noa was zonder twijfel het meest consequent en uitgesproken, al vanaf zijn eerste maanden in het blauwe shirt. Toen zijn avontuur bij Napoli nog moest beginnen, liet hij zich na de 6-2 nederlaag tegen zijn voormalige club PSV Eindhoven in een felle tirade gaan: “Iedere voetballer wil spelen, voor ons is dat alles, ik weet niet wat ik nog meer moet doen. Het is beter om niets te zeggen. Ik heb hier een contract getekend en ik moet het accepteren zoals het is. Ik heb geen andere keuze. De relatie met Conte? Ik heb maar één keer met hem gesproken…”.

Het was de eerste openlijke uithaal van Noa Lang naar Conte, eentje met grote gevolgen gezien zijn verhuurperiode in januari. Ondanks alles stopte Lang nooit met het geven van zijn mening, ook al leverde dat hem bakken met kritiek op. Vanuit Turkije bevestigde hij zijn eerdere lezing: “De klik met de trainer was er niet, ik ben niet iemand die na zes maanden alweer vertrekt. Negen van de tien mensen bij Napoli wilden niet dat ik wegging”. Nu is Lang teruggekeerd om te blijven, want de chemie die er met Conte nooit was, lijkt onder Allegri helemaal tot bloei te zijn gekomen.

Rafa Marin, Meret en Hojlund

Via sociale media deelde ook de onverdachte Rafa Marin dezelfde liefdesverklaring aan Napoli: “Ik ben teruggekomen om te blijven. Ik heb een enorme drang om dat op het veld te bewijzen”. De Spaanse verdediger stond onder Conte in de Serie A slechts één keer in de basis, tijdens de krappe 1-0 overwinning op Monza in het voorjaar van het seizoen waarin de vierde Scudetto werd behaald, voordat hij zijn koffers pakte richting Villarreal, waar hij op huurbasis aan zijn revanche begon.

Tot de minder uitgesproken spelers behoort Alex Meret, die, geheel in lijn met zijn karakter, nooit giftige publieke verklaringen heeft afgelegd, maar hij zal de komst van een gelijkwaardige eerste doelman als Milinkovic-Savic niet hebben toegejuicht, zeker niet daags na het behalen van de vierde landstitel, die hij als basisspeler had binnengesleept.

“Zowel Meret als Lukaku zijn spelers van topniveau; het is logisch dat zij bij topclubs elke wedstrijd zouden moeten spelen. Ik zal een inkijkje geven: toen we na de Scudetto aan het einde van ons contract liepen, belde Conte me op om te zeggen dat hij om de contractverlenging van Alex had gevraagd, maar ook om de komst van een andere doelman met andere kwaliteiten,” zo klapte zaakwaarnemer Federico Pastorello aan het einde van vorig seizoen uit de school voor de camera's van Sky vanuit het Maybourne Riviera Hotel in Monte Carlo.

En jawel, Meret bevestigde (zonder Conte bij naam te noemen) zijn persoonlijke wedergeboorte onder Max: “Hij maakt van zijn menselijke kant een krachtig wapen, is ook buiten het veld zeer aanwezig en zorgt dat we ons goed voelen”. Die rust heeft ook Rasmus Hojlund hervonden.

Hoewel hij tot de favorieten van Conte behoorde en als een "toptalent in de dop" werd gezien, viel hij in zijn eerste seizoen bij de Azzurri niet echt op. De Deen vond het belangrijk enkele tactische details te verduidelijken. Na de met 2-1 verloren wedstrijd tegen Como gaf hij voor de microfoons van DAZN toe: “Vorig jaar was Conte erg gefixeerd op het afschermen van de bal met de rug naar het doel, nu heb ik wat meer vrijheid…”.

Lukaku en De Bruyne

Als het gaat om het beschermen van de bal met de rug naar het doel, kom je niet om Romelu Lukaku heen. Fungeren als kapstok was het handelsmerk van het seizoen van de vierde Scudetto, de beweging die Conte hem al op het lijf had geschreven, nog voordat hij hem bij de Azzurri trainde.

Het werkte perfect, net als de relatie tussen Big Rom en de voormalige trainer van Napoli, diepgeworteld en als die tussen vader en zoon (in voetbaltermen).

Toch ruïneerde een blessure in het voorseizoen van vorig jaar het hele seizoen voor de Belg en verbrijzelde de tienjarige band met de oefenmeester.

Er waren weinig woorden, weinig daden, pesterijen en vooral heel veel stiltes, die zwaarder wogen dan publieke tirades. Het zojuist afgesloten seizoen was voor Romelu ronduit zwaar: niet alleen vanwege de scheur in de rectus femoris en het overlijden van zijn vader, maar ook omdat hij bij zijn terugkeer in Napels niet de speelruimte vond waarop hij had gehoopt, met in totaal amper honderd speelminuten.

Het was een seizoen van verlof om in België te revalideren, gemiste ontmoetingen in Castel Volturno ("Mijn kantoor was daar gewoon, maar niemand heeft op de deur geklopt", verklaarde Conte) en een flinke dosis wrok. Big Rom stilde de gemoederen na afloop van de competitie zelf voor de camera's van Sky: "Ik heb mijn excuses aangeboden aan Conte, ik hoop dat hij het begrepen heeft…".

Daarentegen was er, zonder wroeging, de kille Kevin De Bruyne, die bij het nieuws over het vertrek van de voormalige Napoli-trainer stelde: “Ik ben blij dat hij weg is, wat mij betreft had hij niet moeten blijven. Dit jaar heb ik begrepen hoe belangrijk de manier van spelen is; het moet leuk zijn en dat heb ik gemist."

Conte heeft een heel andere visie op voetbal dan ik, onder hem heb ik nooit op mijn eigen positie gespeeld”. De woorden van de ex-Cityspeler, afgelopen mei opgetekend door de Belgische website nieuwsblad.be, lieten weinig aan de verbeelding over.

Het onbehagen van de middenvelder tijdens het bewind van Conte was onmiskenbaar, onderstreept door niet al te indrukwekkende statistieken, en even onmiskenbaar is zijn hernieuwde spelvreugde onder Massimiliano Allegri. De toon is veranderd, net als zijn houding en zijn bereidheid tot opoffering, en zelfs zijn zeldzame glimlach is weer terug.

“Ik ben niet als wijn, tien jaar geleden was ik veel beter, maar de jongens helpen me enorm. Zolang ik niet stop met voetballen, probeer ik er zoveel mogelijk uit te halen. Ik beleef plezier aan deze sport…”, gaf Kevin toe voor de microfoons van DAZN na afloop van het duel in het Maradona-stadion tegen Frosinone.

Als leider, voortdurend aanwezig en met de MVP-trofee in handen, is Kevin De Bruyne het schoolvoorbeeld van de koerswijziging die Allegri teweeg heeft gebracht: het vertrouwen van het nieuwe bewind is overal voelbaar, van de kleedkamer tot op het veld.

Bron: La Gazzetta dello Sport