Juve wil Koopmeiners in januari verkopen na vormdip

Ondanks de afwezigheid van Locatelli en Thuram is er geen opleving; als het tij niet keert, zoekt Juve halverwege het seizoen naar aanbiedingen.

Uiteindelijk heeft het bij Nico Gonzalez gewerkt. In 2025 verliet de Argentijn Juventus op huurbasis na een flets seizoen, en nu heeft Luciano Spalletti een speler teruggekregen met hernieuwde motivatie, klaar om opnieuw gewaardeerd te worden en weer een centrale rol in het elftal te vervullen.

De volgende zou Teun Koopmeiners kunnen zijn, of hij zou het in elk geval zo kunnen bekijken, door zijn zwart-witte bril als halfvol te beschouwen. Want, ondanks enkele beslissende flitsen, ontbreekt in Turijn nog altijd het spoor van de 'RoboKoop' die Atalanta op sleeptouw nam met een stroom aan doelpunten en assists.

Om precies te zijn draait het niet om de cijfers. De Nederlandse middenvelder begon 2026-2027 met een doelpunt tegen Parma en leverde vervolgens de assist aan Federico Gatti voor de gelijkmaker tegen Milan. Het is eerder dat Koopmeiners Juventus nog niet naar zich heeft toegetrokken, zoals de supporters in 2024 hoopten, zoals de clubleiding verwacht, gezien de investering en het contract, en zoals Luciano Spalletti het zelf nu nog steeds graag zou zien.

Daarom zullen de beleidsbepalers van de Bianconeri in januari, als er geen duidelijke ommekeer komt, opnieuw de markt peilen om voor hem een bestemming te vinden.

De oude flirtpogingen

In dat geval zou het primaire doel namelijk hetzelfde zijn als wat afgelopen zomer niet werd bereikt: een definitieve transfer. In augustus 2024 werd er 51,3 miljoen euro plus bonussen aan Atalanta betaald voor de Nederlander, en dat beperkt de manoeuvreerruimte van algemeen directeur Giovanni Carnevali aanzienlijk. Onder de 25 miljoen euro zakken is niet wenselijk, omdat anders een boekhoudkundig verlies zou ontstaan.

Aangezien tussen juli en augustus vooral Besiktas bleef aandringen zonder de speler te overtuigen, is een monsterbod niet direct te verwachten. Wel kan bij zijn zaakwaarnemers en op Continassa aangeklopt worden voor een huurdeal: Galatasaray, Monaco, Everton en Newcastle United zaten aan het einde van de transferperiode achter hem aan, net als enkele Saoedische clubs, en zouden op hun schreden terug kunnen keren om Koopmeiners te verleiden tot een verhuurperiode van zes maanden.

Verder is de keuze aan hemzelf: volharden bij de Oude Dame, of een Erasmusavontuur in het buitenland aangaan om van omgeving te veranderen en zowel zijn motivatie als zijn vertrouwen te herwinnen. Koopmeiners heeft zijn toekomst immers in eigen hand; alleen door de komende drie maanden echt uit te blinken kan hij dergelijke gesprekken, die nu onvermijdelijk zijn, afwenden.

Weer een trein die hij niet mag missen

De theoretische deadline van januari is niet willekeurig gekozen, noch louter ingegeven door de winterse transfermarkt, omdat die samenvalt met de verwachte terugkeer van Khephren Thuram. Hij werd op 3 september geopereerd wegens kraakbeenletsel aan de rechterschijf, waardoor hij aan het begin van dit seizoen niet inzetbaar was.

Mede door deze omstandigheden wordt er in Turijn meer van Koopmeiners verwacht, een speler die fysiek en technisch onmiskenbaar begaafd is, maar ver verwijderd blijft van het topniveau dat van hem wordt verlangd. Door de afwezigheid van Thuram en Manuel Locatelli, die is geopereerd aan de buitenmeniscus van de rechterknie en van wie pas in het voorjaar wordt verwacht dat hij terugkeert, zou Teun alle papieren én de ruimte hebben om zijn revanche vorm te geven en waar te maken.

Tot nu toe heeft hij Spalletti er echter alleen van overtuigd hem op te stellen in de pijnlijke nederlaag op bezoek bij Sassuolo; dat was zijn enige wedstrijd met een onvoldoende. Toch heeft hij nooit echt geschitterd, en bij de Bianconeri ligt de lat hoog, terwijl andere liniegenoten de kans beter benutten: Douglas Luiz wint wedstrijd na wedstrijd aan vertrouwen, al moet hij zijn handelings- en denksnelheid nog opvoeren om de coach definitief te overtuigen, terwijl Pape Matar Sarr met aanzienlijk minder terughoudendheid dan Koopmeiners het veld betrad om zich te laten zien. Om nog maar te zwijgen van Weston McKennie...

Uiteindelijk kan het iedereen overkomen dat je door pech of onoplettendheid de juiste trein mist, uiteraard. Hem opnieuw voorbij laten gaan terwijl je al op het juiste perron staat, grenst aan heilloze halsstarrigheid.

Bron: La Gazzetta dello Sport