Meer dan 13 schoten per goal: hoe valt de horror-aanval van Milan te verklaren

Pulisic, Leão, Nkunku, Füllkrug en Giménez hebben in 2026 8 goals gemaakt met 108 schoten. De vier spitsen van Inter zijn twee keer zo scherp. En 'Captain America' heeft al 32 keer geschoten zonder ook maar één keer te juichen.

Zouden jullie een rechthoek van 18 vierkante meter bij de derde poging kunnen raken? Rustig aan, dat is minder vanzelfsprekend dan het klinkt. Die rechthoek van 18 vierkante meter is het doel, en er zijn seizoenen waarin het heel klein lijkt.

De aanvallers van Milan hebben in 2026 drie pogingen nodig om het doel te raken en 13,5 schoten om één goal te maken. Pulisic, Leão, Nkunku, Füllkrug en Giménez hebben sinds Nieuwjaar 8 goals gemaakt met 34 schoten op doel en in totaal 93 pogingen. Dat zijn er echt te veel. Zo wordt ook de magere tweede seizoenshelft van Allegri verklaard, en de moeilijke weken met vier nederlagen zonder doelpunt in zeven wedstrijden.

Allegri heeft voorin al meerdere keren van koppel gewisseld en zaterdag nog een speler toegevoegd: een driespitssysteem met Saelemaekers… wat overigens niets nieuws is, want hij speelt bijna altijd. Het pakte slecht uit en in het algemeen baart de situatie zorgen, omdat niemand in de Milan-aanval echt in vorm is. Pulisic heeft sinds de kerstvakantie niet meer gescoord, Leão zit in de clinch met het publiek van San Siro, Nkunku kwijnt weg op de bank, Füllkrug stelde vanaf het eerste fluitsignaal tegen Napoli teleur, Giménez kwam tegen Udinese niet eens binnen de lijnen.

Ze zijn niet fit, noch fysiek, noch mentaal. Het seizoensverloop is opvallend. Leão is topscorer met 9 competitiegoals, mede dankzij een paar penalty’s; Pulisic haalde in de eerste seizoenshelft zijn niveau, Nkunku maakte vijf goals in iets meer dan een maand, toen hij het vertrouwen van Allegri kreeg. Giménez staat droog: in de herfst was hij nuttig voor het team, maar qua goals… nul, hooguit wat valse hoop her en der.

Hoe doen de concurrenten het?

De vergelijking met de andere Champions League-kandidaten zegt genoeg. Reken je alleen 2026, dan blijkt dat de aanvallers van Milan 13,5 schoten (ofwel 4,5 schot op doel) nodig hebben voor één goal. Juve doet het maar nét beter, maar bij de overige teams ligt het anders. Wie in de bovenste regionen van de ranglijst staat, heeft spitsen die veel koelbloediger zijn. Napoli heeft genoeg aan 8,5 schot per goal, Como aan 7,7 en Inter aan slechts 5,7. Het verschil is enorm.

Het betekent dat Milan meer dan twee keer zoveel schoten nodig heeft als Inter om te scoren. En voor een ploeg die sowieso al niet extreem veel kansen creëert, is dat simpelweg een groot probleem. De ranglijst van gemaakte goals bevestigt de kloof: Inter heeft 75 punten en 75 doelpunten, Milan 63 punten en slechts 47 goals. Een verschil dat vooral door de spitsen is uitgesleten: Lautaro staat op 16 goals, Thuram op 10, Esposito op 6 en Bonny op 5.

Christian Pulisic is het perfecte plaatje van deze zwarte periode. In 2026 heeft hij in totaal 32 keer geschoten, 12 keer op doel, zonder ook maar één keer te scoren. Is dit echt dezelfde Pulisic die de afgelopen tweeënhalf jaar plots opdook in de zestien, altijd op de juiste plek op het juiste moment, en alles in het net leek te deviëren? Jazeker, diezelfde. Leão, die nu erg worstelt, doet het nog relatief beter: in dit kalenderjaar maakte hij vier goals en schoot hij twaalf keer tussen de palen.

Füllkrug en Nkunku hebben veel minder minuten gekregen en waren, logischerwijs, ook minder gevaarlijk: in drieënhalve maand hebben ze ieder vijf keer het doel geraakt. Het is schrikken. Allegri, die allesbehalve een statistiekfreak is, kent deze cijfers maar al te goed. Tegen Verona, de op één na slechtste defensie van de competitie, zal hij twee spitsen gebruiken en niet meer dan twee. De juiste tandem kiezen is zijn hoofdbreker voor het weekend.