Braziliaans elftal teleurstelt: gelijkspel tegen Australië

Ancelotti hield tegen Australië vast aan zijn 4-2-4, wat leidde tot armoedig spel en een zorgwekkend gelijkspel voor Brazilië.

Laten we het 1-1-gelijkspel even vergeten en ons richten op het voetbal dat de Amarelinha in Townsville liet zien. De Seleção slaagde er niet in om de wedstrijd tegen de Socceroos te controleren; combineerde over de grond niet met voldoende kwaliteit om vooruit te komen; zette geen effectieve druk bij de opbouw van de tegenstander; en haalde niet het beste uit het beschikbare materiaal. En waarom? Omdat het team zijn middenveld blijft uithollen.

Ancelotti had gelijk toen hij na het WK zei dat Brazilië over te weinig opties voor die linie beschikte tijdens het toernooi in Noord-Amerika. Voor de oefenwedstrijden van deze Super FIFA-periode leek het logisch dat namen als Breno Bidon, Gabriel Bontempo, Andrey Santos, Matheus Martinelli of Douglas Luiz (geen van hen geselecteerd voor het WK) getest zouden kunnen worden naast Bruno Guimarães en Danilo Santos.

Maar nee. Om de een of andere reden denkt de bondscoach dat het voor het Braziliaanse elftal het beste is om het kwartet Estêvão op rechts, Vinícius Junior op links, en Raphinha en Endrick door het centrum op te stellen, zonder dat iemand vanuit de as te zorgen voor de aansluiting. De verdedigende middenvelder van Botafogo moest bij de centrale verdedigers inzakken voor de opbouw, waardoor de Arsenal-middenvelder geïsoleerd raakte in het ontstane gat op het middenveld.

De cyclus richting 2030 is begonnen, maar de Italiaan lijkt niets te hebben geleerd van de manier waarop de Amarelinha tegen de Vikingen werd lamgelegd.

De gevolgen van de 4-2-4 van Ancelotti's Brazilië tegen Australië

Het probleem is niet het spelen in een 4-2-4, maar de manier waarop die wordt ingevuld. Estêvão kan als 'nummer 10' spelen, zoals hij al in de jeugd van Palmeiras deed. Raphinha, die bij Barcelona schittert als valse 9, heeft ook al vaker als spelmaker gefungeerd, met de vrijheid om in het laatste derde deel te bewegen. Alleen werd geen van beiden ingezet om de controleurs te ondersteunen in deze eerste test van Carlo Ancelotti.

Als gevolg daarvan overspoelde Brazilië de achterste linie van de Australische ploeg met het aanvallende kwartet, met daarbovenop de steun van de hoog opgestoomde backs Matheuzinho en Douglas Santos. Doordat Danilo zich echter naast Vitor Reis en Marquinhos liet zakken voor een driemansopbouw, bleef Bruno Guimarães er op het middenveld helemaal alleen voor staan.

Daardoor was verzorgd opbouwen vanaf doelman Hugo Souza een onmogelijke opgave, aangezien de Socceroos hoog druk zetten. Wat was de creatieve oplossing van de Seleção? De lange bal hanteren, hopend dat een van de voorwaartsen op snelheid in de rug van zijn directe tegenstander kon duiken om oog in oog met de keeper te komen. Dat werkte niet.

De Amarelinha probeerde de opbouw van Australië te verstoren, maar het individuele drukzetten van Endrick en Vinícius Junior, die moeite hebben met hun verdedigende taken, was onvoldoende. Dit bleek het perfecte recept voor het thuisland om de defensie van de Italiaanse trainer te bestoken, met name uit hoekschoppen.

Met dit alles in het achterhoofd werd verwacht dat de tweede helft veranderingen zou brengen. In theorie wel, maar Ancelotti dacht daar anders over. Bij de rust voerde hij geen enkele wissel door en koos hij evenmin voor een andere benadering dan in het eerste bedrijf. Toen de Australiërs zich compact in een laag blok terugtrokken en de ruimtes dichtliepen, was dat de definitieve genadeklap voor een stuurloos elftal zonder creativiteit.

De schitterende vrije trap van Nestory Irankunda was de kers op de taart. Douglas Luiz, Samuel Lino, Pedro, Jair Cunha, Mauro Júnior en Rayan werden nog ingebracht, maar met een strategie die al bewezen had niet te werken, was het onmogelijk om de belabberde eerste indruk uit te wissen met nieuwe gezichten die exact hetzelfde deden. De moeizame kopbalgoal van Rayan uit een standaardsituatie in de allerlaatste actie verbloemt dat allerminst.

Het was slechts een oefenwedstrijd, het volgende WK is pas over vier jaar, het veld was slecht en het Europese seizoen is nog maar net begonnen. Maar als Brazilië blijft volharden in dezelfde fouten, valt dat niet goed te praten en is er geen enkele reden om enthousiast te zijn over de toekomst. Het is slechts teleurstelling, bezorgdheid en irritatie.

Bron: Trivela