Wanneer Hawk-Eye en mensen de dingen niet op dezelfde manier zien

Een belangrijk punt in de achtste finale tussen Casper Ruud en Joao Fonseca, op setpoint in de tweede set voor de Noor, werd niet op dezelfde manier beoordeeld door de menselijke arbiters en door de elektronische arbitrage.

Er was een opvallende scène helemaal aan het einde van de tweede set tussen Casper Ruud en Joao Fonseca zondagavond, in de achtste finales van Roland-Garros. De jonge Braziliaan leidt dan met één set voorsprong, men zit in de tiebreak van de tweede set en de Noor heeft een setpoint om op gelijke hoogte te komen, bij 8-7.

De rally begint en Fonseca slaat keihard een heel diepe forehand. Kort na de slag van Ruud daalt er uit het publiek een kreet neer, “Out!”, terwijl Ruuds verdedigingsslag buiten gaat.

Door zijn twee strak voor zich uitgestrekte armen te tonen, geeft de lijnrechter aan de baseline aan dat de bal goed was. De stoelumpire komt naar beneden, gaat de afdruk controleren en bevestigt dat de bal goed was. Ruud is het daarmee eens en weet dat het dus 8-8 staat.

In Roland-Garros heeft de menselijke arbitrage voorrang

De scheidsrechter klimt terug op zijn stoel en vraagt het publiek om niet te roepen tijdens de punten. Op de televisieschermen toont een visualisatie van het Hawk-Eye-systeem het beeld van een bal die uit is. We zullen nooit weten wie er gelijk had tussen de machine (waarvan vaststaat dat er een minieme foutmarge bestaat) en deze drie mensen.

Op andere toernooien dan Roland-Garros, waar alleen het oordeel van de machine telt omdat er geen lijnrechters meer zijn en de stoelumpire de elektronische beslissing niet mag omkeren, zou Ruud op gelijke hoogte zijn gekomen in sets. Hier stond hij ineens met twee sets achter. Twee sets later lag hij eruit (7-5, 7-6 [8], 5-7, 6-2).

Bron: L'Équipe