Glasner, de visionair die de geschiedenis van Palace heeft herschreven

De Oostenrijkse trainer, die in de belangstelling staat van veel topclubs, heeft meteen zijn stempel gedrukt op de Londense club. Het succes heeft paradoxaal genoeg problemen veroorzaakt, omdat het met hem te snel is gekomen.

Oliver Glasner verdient eigenlijk een standbeeld buiten Selhurst Park. Dat is het gevoel onder de supporters van Crystal Palace voor de Oostenrijkse trainer, die met zijn tactische intelligentie iets heeft gepresteerd wat in de geschiedenis van de Eagles nog nooit was gelukt. De gewonnen Conference League-finale tegen Rayo Vallecano is de derde trofee in een reeks die een jaar geleden begon met de FA Cup, veroverd in de finale op Wembley tegen Manchester City en daarmee de allereerste prijs van Crystal Palace in 119 jaar clubhistorie.

Daarna volgde in augustus de Community Shield tegen Liverpool en nu de eerste Europese triomf van de Eagles, meteen in hun allereerste seizoen ooit in een Europese competitie. Als Glasner de club uit Zuid-Londen verlaat, is dat niet omdat hij geen succes heeft gehad: het is juist omdat hij zó succesvol was dat de club het tempo van de transformatie die hij had ingezet simpelweg niet kon bijbenen. En bovendien is de Oostenrijker meer dan alleen Palace: in 2022 tilde hij als coach van Eintracht Frankfurt ook al de Europa League-bokaal omhoog. Een Duits ‘bezit’ van het terrein dat vóór Frankfurt al langs Wolfsburg was gekomen.

De triomf van de afgelopen uren in de Conference League is des te opmerkelijker omdat Palace de laatste jaren wel gewend was aan rust, maar ook aan anonimiteit: de club dobberde steevast rond de 12e plaats, zonder zich al te druk te maken over de achtervolgers, maar ook zonder echt vooruit te kijken. Glasner kwam in februari 2024 binnen als opvolger van Roy Hodgson, met een ploeg die midden in een crisis van resultaten zat en in de degradatiestrijd was gezogen. Glasner had meteen impact: hij hield Palace probleemloos in de Premier League in het deel van het seizoen waarin hij aan het roer stond, en maakte er vervolgens een echte bekerploeg van.

Met de ongelooflijke reeks van vorig seizoen in de FA Cup haalde hij het beste uit talenten als Eberechi Eze (die net heeft geholpen om Arsenal opnieuw kampioen van de Premier League te maken), Marc Guehi (de afgelopen zes maanden een steunpilaar bij bekerkoning City) en Adam Wharton, man van de wedstrijd in de Conference League-finale. Het succes bracht echter ook problemen met zich mee, omdat de club financieel niet was voorbereid op een eerste avontuur in Europa: op belangrijke uitgaande transfers (Eze) volgden geen adequate investeringen, en toen in januari ook Guehi vertrok (hij zou in juni anders transfervrij zijn geweest), liet Glasner weten dat hij er genoeg van had en dat hij na het seizoen zou vertrekken.

Desondanks slaagde hij erin een extreem lastig jaar af te sluiten met een 15e plaats in de Premier League, ondanks de implosie na een seizoensstart die van de Champions League deed dromen, én zette hij met de winst in de Conference League de kers op de taart van zijn prachtige periode bij Palace.

Glasner maakte het verschil bij Palace door de ploeg neer te zetten in een 3-4-2-1, gebaseerd op defensieve stabiliteit, gevaarlijke counters en het vermogen om eigenlijk nooit écht in de problemen te komen. Het Palace van Glasner was op zijn best – zoals in de FA Cup-finale tegen City – een perfect georganiseerde ploeg, die bovendien mooi voetbal kon spelen, met opkomende backs, het talent van de nummer-tiens en de afmaker Mateta in de punt.

Glasner heeft kortom van een behoorlijk ruwe brok steenkool bij Palace een fonkelende diamant geslepen: hij leidde de ploeg, liet haar groeien van figurant tot hoofdrolspeler. Het probleem was dat het podium waarop hij zijn prachtige voorstelling opvoerde niet klaar was voor zoveel succes, en dat de hoofdrolspelers één voor één vertrokken, waardoor de trainer het moest doen met vervangers die zelden van hetzelfde niveau waren. Als Milan of een van de andere Europese topclubs die interesse in hem hebben echt op Glasner zou inzetten, halen ze een ervaren trainer binnen die heeft laten zien onder moeilijke omstandigheden te kunnen werken, zijn spelers beter te maken en het niveau van zijn team op te krikken.

Zijn 3-4-2-1 zou in de Serie A natuurlijk minder uitzonderlijk zijn dan in de Premier League, maar zijn organisatie en zijn vermogen om te managen zouden alsnog het verschil kunnen maken. Bij Crystal Palace heeft hij dat zó overtuigend gedaan dat zelfs een standbeeld buiten Selhurst Park niet voldoende is om duidelijk te maken hoe historisch het tijdperk-Glasner is geweest.