Wat zijn nu de opties voor Arsenal op de markt nu Vinícius Júnior voor Real Madrid heeft gekozen?

Enkele dagen lang dacht Arsenal dat het iets voor elkaar kon krijgen dat niet alleen de selectie, maar ook de Premier League zelf zou veranderen. De interesse in Vinícius Júnior werd intern gezien als de komst van een speler die in staat zou zijn om het sportieve niveau van de club te veranderen , precies het type ster dat zelden beschikbaar komt.

De contractsituatie bij Real Madrid opende een klein venster van mogelijkheden en de Gunners besloten dat nauwlettend in de gaten te houden. Maar dat venster is dichtgegaan. De gesprekken tussen Vinícius en Real Madrid zijn de afgelopen dagen flink opgeschoten, waarbij de Spaanse club een verbeterd voorstel voor een contractverlenging op tafel legde – totdat Vini, volgens “The Athletic”, ermee instemde om in Spanje te blijven.

De beslissing van de Braziliaan dwingt Arsenal terug naar een veel ingewikkelder transfermarkt dan die er een paar weken geleden uitzag. Het probleem is dat de behoefte van de Gunners niet verdwijnt nu Vinícius is afgehaakt.

Vinícius Júnior was een uitzondering, niet zomaar een versterking

Er is een belangrijk verschil tussen een uitstekende buitenspeler aantrekken en Vinícius Júnior aantrekken. De Braziliaan was niet zomaar een naam op de lijst van Andrea Berta, maar een zo goed als onherhaalbare buitenkans op de markt.

Heel weinig spelers in het mondiale voetbal worden beschikbaar nadat ze hoofdrollen hebben gespeeld in het winnen van de Champions League , klassiekers hebben beslist, tot beste speler ter wereld door de FIFA zijn verkozen én fysiek nog in de kracht van hun leven zijn. Precies dat rechtvaardigde voor de Engelsen een investering van meer dan 150 miljoen pond.

Daarom is het oneerlijk om Vinícius te vergelijken met Bradley Barcola, bijvoorbeeld, een andere target van de Gunners . Barcola is een uitstekende speler, heeft zich enorm ontwikkeld bij PSG, is zonder bal completer geworden en brengt diepgang, snelheid en het vermogen om wedstrijden open te breken. Toch levert hij niet wat Vinícius levert.

Hij beslist grote wedstrijden niet met dezelfde regelmaat, trekt geen dubbele dekking op dezelfde manier naar zich toe en dwingt de tegenstander niet in zijn eentje om het defensieve plan om te gooien. En dat maakt een wereld van verschil wanneer een club denkt aan investeringen boven de 100 miljoen.

Arsenal heeft nog steeds een speler nodig die wedstrijden kan openbreken

De voorhoede van de Gunners is al veranderd: Leandro Trossard is vertrokken en Christos Tzolis is als vervanger gehaald , na uitstekende cijfers in België. De club hanteert bovendien nog altijd een vrij rigide beleid met een financieel plafond per target – iets wat duidelijk werd in de mislukte onderhandelingen om Morgan Rogers en ook in de gesprekken rond Bruno Guimarães.

Toch blijft er één positie wat onaf voelen: de linkerflank van de aanval. Gabriel Martinelli blijft een bijzonder nuttige speler binnen de ideeën van Mikel Arteta. Zijn intensiteit zonder bal, vermogen om in de diepte te gaan en defensieve arbeid maken hem tot een belangrijke pion in een ploeg die leeft van territoriale controle.

Het probleem ontstaat wanneer Arsenal gesloten defensies moet openbreken. In dat soort wedstrijden domineert Martinelli zelden op eigen kracht een wedstrijd. Tzolis is een agressieve aanvaller, heeft een goede afwerking, komt van een uitstekend seizoen en biedt interessante kwaliteiten. Maar niemand binnen Arsenal denkt dat hij een speler is die in de komende jaren om een Ballon d’Or gaat meedoen. Vinícius had dat wél in zich.

In de afgelopen seizoenen is er een terugkerende kritiek op Arsenal: de ploeg controleert bijna elke wedstrijd, maar in Champions League-duels of tegen tegenstanders die bereid zijn om negentig minuten lang te verdedigen, ontbreekt soms die ene speler die iets kan creëren waar ogenschijnlijk geen ruimte is.

De Braziliaan is een aanvaller die gewone aanvallen omzet in scoringskansen en die het geen probleem vindt om de bal te ontvangen terwijl hij door twee of drie spelers wordt omsingeld. Het is een ander profiel dan waar de Spaanse trainer normaal gesproken naar op zoek is.

Arteta geeft doorgaans de voorkeur aan spelers die tactisch extreem gedisciplineerd zijn. Vinícius leeft daarentegen vaak van de chaos, en misschien was het precies daarom zo fascinerend om die combinatie voor zich te zien – en kon hij precies zijn wat Arsenal het hardst nodig had.

De markt biedt goede opties, maar geen enkele zo compleet

Nu keert Arsenal terug naar een veel minder comfortabele realiteit. Barcola is nog steeds een van de namen die de club volgt, maar PSG speelt het hard en waardeert de Fransman op meer dan 100 miljoen euro. Arsenal is gecharmeerd van de speler, maar intern bestaan er twijfels of zo’n hoog bedrag te verantwoorden is voor iemand die, hoe goed ook, nog niet tot de absolute hoofdrolspelers van het Europese voetbal behoort.

Julián Álvarez blijft een andere droom van Arteta. Het probleem is dat Atlético Madrid al maandenlang bij hetzelfde standpunt blijft: de Argentijn is simpelweg niet te koop. In dat scenario winnen andere namen onvermijdelijk aan kracht.

Rafael Leão is misschien wel de interessantste . De Portugees verenigt precies wat Arsenal zoekt: explosieve fysiek, het vermogen om één-tegen-één-duels te winnen, dribbels op hoge snelheid en de kracht om in zijn eentje wedstrijden te beslissen. Tegelijk blijft hij in bepaalde aspecten zonder bal een onregelmatige speler, iets wat ongetwijfeld aanpassingen zou vergen binnen het sterk collectieve model van Arteta.

Toch zijn er, onder de aanvallers die in de Europese markt mogelijk beschikbaar zijn, maar weinig met een zo hoog plafond als de speler van Milan. Er bestaan ook alternatieven met een ander profiel, minder mediagenieke spelers die kunnen groeien binnen het systeem van Arsenal, maar geen van hen wekt datzelfde gevoel op dat Vinícius opriep.

De uitdaging van de Arsenal-markt onder Andrea Berta

Er is nog een ander belangrijk aspect aan dit verhaal: sinds hij de leiding kreeg over de voetbalafdeling, heeft Andrea Berta duidelijk gemaakt dat hij veilinggevechten wil vermijden. Arsenal is bereid om fors te investeren, maar alleen wanneer de club ervan overtuigd is dat het betaalt voor een speler die de ploeg echt kan transformeren.

Precies daarom stapte de club niet in de financiële strijd om Morgan Rogers , toen Aston Villa zijn eisen drastisch opschroefde en Chelsea besloot het Britse transferrecord te breken om hem binnen te halen.

Diezelfde redenering gaat nu op: 150 miljoen betalen voor Vinícius leek verdedigbaar omdat de Braziliaan al heeft bewezen dat hij in staat is Champions League-finales te beslissen, een van de grootste clubs ter wereld seizoenen lang op zijn schouders te dragen en op het allerhoogste niveau te presteren tegen welke tegenstander dan ook. Bijna hetzelfde bedrag neertellen voor spelers die nog naar die status toewerken, is iets totaal anders.

Maar het mislopen van Vinícius Júnior betekent niet dat Arsenal een teleurstellende transferzomer zal hebben. De club blijft alert op de markt, beschikt over financiële ruimte en houdt meerdere targets scherp in de gaten. Bovendien verkleint de door Berta gekozen aanpak het risico dat de club volledig afhankelijk wordt van één onderhandeling. Maar de teleurstelling is begrijpelijk.

Kansen als deze doen zich zelden voor. Spelers van het niveau van Vinícius Júnior komen bijna nooit vóór hun dertigste beschikbaar op de markt. Nu keert Arteta terug naar de realiteit van een markt waarin bijna alle top-buitenspelers extreem duur zijn, en waarin maar weinigen kunnen leveren wat de Braziliaan al ruimschoots heeft bewezen te kunnen brengen.

Bron: The Athletic