Telefoontje en gedurfde strategie: dit is hoe Chelsea Morgan Rogers overtuigde

De komst van Morgan Rogers naar Chelsea schokte de markt van de Premier League. En achter de deal van 117 miljoen pond, die van de aanvallende middenvelder een van de duurste spelers uit de geschiedenis van het voetbal maakte, zat een gecoördineerde mobilisatie waarbij trainer, bestuurders, aanvoerder, spelers uit de selectie en een uitgekiende strategie werden ingezet om degene te overtuigen die in Londen als absolute topprioriteit op de markt gold.

In minder dan 48 uur ging de deal van de eerste gesprekken naar een akkoord tussen alle partijen.

De snelheid van de onderhandelingen viel op omdat die scherp afstak tegen een strijd die zich al wekenlang aftekende. Arsenal , Bayern München en Paris Saint-Germain volgden de situatie rond de Engelse aanvallende middenvelder op de voet, terwijl Aston Villa zich verzette tegen de mogelijkheid om een van de belangrijkste bezittingen van de selectie te verliezen. Toch waren twee dagen genoeg voor Chelsea om belangstelling om te zetten in een daadwerkelijke transfer.

Volgens “The Athletic” begon het offensief officieel op donderdag, een dag na de uitschakeling van Engeland door Argentinië in de halve finale van het Wereldkampioenschap . Vanaf dat moment trok Chelsea alle fasen van de onderhandelingen in een hogere versnelling, waarbij het de speler het gevoel gaf dat hij daadwerkelijk het belangrijkste doelwit van de transferperiode was.

De Chelsea-taskforce om Morgan Rogers binnen te halen

Bij de onderhandelingen waren vrijwel alle belangrijke figuren binnen de sportieve structuur van Chelsea betrokken. Naast de eigenaren en de sportief directeuren Paul Winstanley, Laurence Stewart, Joe Shields en Sam Jewell, nam trainer Xabi Alonso in de slotfase een doorslaggevende rol op zich.

Op vrijdag belde de trainer Morgan Rogers rechtstreeks om zijn sportieve project uit te leggen. Tijdens het gesprek lichtte hij toe hoe hij hem binnen het elftal van plan was te gebruiken en benadrukte hij dat hij Rogers al naar Stamford Bridge wilde halen sinds hij in mei het roer bij de club overnam.

Volgens bronnen die door “The Athletic” zijn geraadpleegd, hing de speler de telefoon op met een sterke indruk van de helderheid van de ideeën van de Spaanse trainer en van de overtuiging die hij tijdens het gesprek uitstraalde. De indruk was dat Alonso Rogers zag als een centrale pijler van het nieuwe project.

En daar bleef het niet bij. Terwijl beiden bij de Engelse nationale ploeg in training waren, sprak aanvoerder Reece James persoonlijk met Rogers. Cole Palmer, een van zijn beste vrienden, nam ook per bericht contact met hem op. De opeenvolging van contactmomenten maakte voor de aanvallende middenvelder duidelijk dat Chelsea verschillende mensen binnen de club in beweging had gezet om hem te overtuigen.

Een ander aspect dat Rogers aansprak, was juist de snelheid van het proces. In plaats van een langdurige onderhandelingen vol onzekerheden, verliepen alle stappen in hoog tempo totdat de laatste details op zaterdag werden afgerond.

Het sportieve aspect woog eveneens zwaar. Chelsea en Alonso hechten waarde aan precies datgene wat Rogers tot een van de meest begeerde spelers van de Premier League maakte: zijn vermogen om in vrijwel alle aanvallende zones uit de voeten te kunnen. De Engelsman kan aan beide flanken spelen, als aanvallende middenvelder of zelfs als valse negen.

Waarom verkocht Aston Villa en had Chelsea het voordeel?

Rogers overtuigen was slechts een deel van de puzzel. De volgende uitdaging was Aston Villa zover krijgen, aangezien de club uit Birmingham geen enkele intentie had om de speler tijdens het Wereldkampioenschap te verkopen.

Intern was de inschatting dat een sterk toernooi met Engeland zijn marktwaarde nog verder zou kunnen opdrijven. Bovendien had Rogers nog een contract voor vijf jaar en kwam hij net uit een seizoen met 14 doelpunten en 11 assists.

Intern beschouwde Unai Emery hem als een van de belangrijkste spelers van de selectie. Vorig jaar nog vroeg hij persoonlijk aan de aanvallende middenvelder om minstens nog één seizoen te blijven, gezien de moeite die Villa had om aanvallende versterkingen met vergelijkbare kwaliteiten te vinden.

Desondanks gaf de financiële situatie uiteindelijk de doorslag. De ploeg uit Birmingham werkte al met de noodzaak om een grote verkoop te realiseren om het proces van het vernieuwen van de selectie voort te zetten en tegelijk te voldoen aan de financiële regels van de UEFA. De leiding was van mening dat een verkoop in deze orde van grootte het mogelijk zou maken om in verschillende posities te herinvesteren zonder het sportieve plan in gevaar te brengen.

Vanaf het begin van de gesprekken maakte de club duidelijk dat zij alleen bereid was te onderhandelen bij een bedrag dat als historisch werd gezien. De recente transfers van Alexander Isak , Florian Wirtz (beiden naar Liverpool) en Elliot Anderson (naar Manchester City) dienden als referentie voor de waardebepaling van Villa, dat vond dat een aanvallende speler als Rogers vergelijkbare bedragen moest opbrengen.

Precies op dat punt vond Chelsea ruimte. In tegenstelling tot Arsenal, dat een plafond van ongeveer 80 miljoen pond had vastgesteld en weigerde daaroverheen te gaan, waren de Londenaren bereid te opereren binnen de bandbreedte die Villa eiste. Toen Arsenal de kans kreeg om het bod van 117 miljoen te evenaren, kozen de Gunners ervoor zich uit de strijd terug te trekken en hun aandacht op andere doelwitten te richten.

Terwijl Arsenal het idee overbracht Rogers in de eerste plaats aan de linkerkant te gebruiken, presenteerde Alonso een flexibeler plan, waarin hij de veelzijdigheid van de speler in verschillende aanvallende rollen wilde benutten.

Het kamp van de aanvallende middenvelder zag bij Chelsea bovendien een constante demonstratie van prioriteit. De club wachtte tot Engeland was uitgeschakeld op het WK voordat er formeel een poging werd gedaan, om afleiding tijdens het toernooi te voorkomen, en toen men besloot in actie te komen, werden razendsnel alle beschikbare middelen ingezet om de deal rond te krijgen.

Bron: The Athletic