Guardiola gaat richting een ‘nee’ tegen de Italië-job

De Spaanse trainer wil een super­salaris. Van Conte tot Pirlo en Mancini: iedereen is weer in de race.

Een uurtje lang kon hij zijn gedachten even losmaken van de bondscoachkwestie. Giovanni Malagò heeft gisteravond, op een steenworp van de Tiber, zijn voorzitterskostuum aan de kapstok gehangen en het shirt aangetrokken van “zijn” Circolo Aniene, dat hij naar de winst van de Coppa Canottieri leidde, een historisch toernooi tussen de clubs in Rome.

Naast hem Roberto Mancini, maker van vijf doelpunten, maar dat is weer een ander verhaal. Malagò wacht en hoopt natuurlijk. En inmiddels is het algemeen bekend: de man die hij dolgraag op de azzurri-bank zou zetten, is Pep Guardiola. Degene voor wie “je ook uitzonderingen kunt maken”, zelfs als het om salarissen gaat, ondanks dat het federatiebudget een erkend probleem is.

De twee speciale emissarissen in Barcelona, Maldini en Leonardo, zijn met weinig optimisme naar Italië teruggekeerd. De voormalige trainer van Barcelona, Bayern München en Manchester City is ieders eerste keuze, en daarom hebben ze – uiteraard na overleg met de voorzitter – een allesomvattend project op tafel gelegd waarin Pep het middelpunt van alles zou zijn, met de mogelijkheid om het Italiaanse voetbal een nieuwe filosofie te geven, te beginnen bij de jeugdopleidingen. Een voorstel dat een man die zo verliefd is op voetbal als Guardiola onmogelijk onberoerd kan laten, maar dat hem – ondanks de geruststellingen van technisch directeur en adviseur dat ze een staf om hem heen zouden bouwen waardoor hij zoveel mogelijk in Barcelona kan blijven – zorgen baart vanwege de vereiste inzet.

Guardiola is niet iemand die dingen half doet; zijn leven en zijn carrière laten zien dat hij de neiging heeft zich volledig te geven, en daarbij altijd grote resultaten behaalt. Nu heeft hij zijn familie beloofd dat hij een pauze zou nemen, iets wat hij sinds zijn tijd bij Bayern niet heeft gedaan. Als zij hem niet richting Coverciano duwen (waar hij meteen zou moeten beginnen, want in september is er de Nations League), zal hij het azzurri-aanbod waarschijnlijk moeilijk accepteren. Op dit moment is de situatie lastig, ook omdat er blijkbaar een flinke kloof gaapt tussen het forse salaris dat de bond biedt (10 miljoen per seizoen) en de eis van Pep, die ongeveer het dubbele zou willen.

Malagò wacht dus af. Guardiola gaat boven alles, en voor iemand als hij mag je ook een paar dagen langer wachten dan voorzien. Daarom bevestigde hij gisteravond, na het vieren van de winst van Aniene: «De naam van de nieuwe bondscoach in de Ledenvergadering van de Serie A? Ik denk het niet.» De bewuste vergadering staat vandaag op het programma; naast de voorzitter zullen in Milaan ook Maldini en Leonardo aanwezig zijn om over het Italië-project te praten.

Maar theoretisch niet over de bondscoach. Het is mogelijk (sterker nog, waarschijnlijk) dat de clubs toch hun mening zullen geven over de kwestie. Guardiola zou iedereen op één lijn brengen, maar wat de mogelijke alternatieven betreft is bekend – en dat zal worden herhaald – dat het merendeel van de clubs uit de hoogste divisie, van de namen die tot nu toe zijn rondgegaan, de voorkeur geeft aan Antonio Conte, die niet langer lijkt te worden gezien als een achterhaald profiel, zoals tot gisteren misschien nog werd gedacht.

De situatie is op dit moment ongeveer als volgt: mocht de ‘nee’ komen van de Spaanse trainer, dan kan de ranglijst die er nu uitziet met Andrea Pirlo vóór Roberto Mancini en Conte volledig worden hersteld en komt iedereen weer in de race. Een nieuwe “wedstrijd” waarin nog voor iedereen ruimte kan zijn. De algemene koelheid waarmee de naam van Pirlo is ontvangen – voor Maldini vermoedelijk de meest aangewezen man om een langlopend herstructureringsproject van de bond op te starten – weegt mee in via Allegri.

Wat Mancini betreft, de held van Aniene: eerst zei hij gisteren dat hij «helemaal geen contact» had gehad, daarna voegde hij eraan toe: «Het hangt niet van mij af, die rol bevalt velen.» Onmogelijk om hem daarin ongelijk te geven. En wat vindt Malagò van de man die de wedstrijd voor hem besliste? «Op het veld was hij fantastisch, wij zijn een koppel dat in het leven heel hecht is, los van alles.» En juist dat «los van alles», als antwoord op een vraag over een eventuele oproep voor Mancini als bondscoach, klinkt in een moment als dit niet bepaald positief... Wat Conte betreft, los van de (zeker belangrijke) steun van de Serie A, blijft hij de trainer die de meeste garanties lijkt te bieden. Maar eerst wacht men, zonder grote ultimatums, op Pep Guardiola.

Bron: La Gazzetta dello Sport