Was het makkelijker om het WK te winnen dan het EK? Bondscoach van Spanje vergelijkt de laatste triomfen

Spanje viert nog altijd de wereldtitel en met elke voorbijgaande dag wordt het werk van Luis de la Fuente meer erkend. De cyclus van La Roja werd afgesloten met de winst van Euro 2024 en het WK 2026, plus de tweede plaats in de Nations League 2024/25, wat het grote overwicht en de kennis aantoont die de bondscoach heeft van de groep beschikbare internationals.

In dat opzicht, terwijl hij nog de vruchten plukt van de tweede wereldtitel, gaf De la Fuente een lang interview aan “Diario AS” en ging hij in op allerlei specifieke onderwerpen over de evolutie van het Spaanse elftal en de prijzen die hij binnenhaalde.

Een van de gespreksonderwerpen kan een uitspraak van Cristiano Ronaldo als achtergrond hebben. Na de uitschakeling van Portugal door Spanje zelf verklaarde CR7 dat het EK dat hij in 2016 won, in de Portugese context zwaarder woog dan een WK. Dus legde “AS” diezelfde vraag voor aan de bondscoach van La Roja.

— Het zijn compleet verschillende toernooien. Wij zijn heel vertrouwd met het Europese voetbal en hebben dat geïnternaliseerd. Het lijkt meer op elkaar. Het WK vraagt om een andere vorm van aanpassing , omdat je speelt tegen Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse landen. We wisten bijvoorbeeld hoe de wedstrijden tegen Uruguay en de finale tegen Argentinië zouden zijn. Zo werkt Zuid-Amerikaans voetbal. Ons belangrijkste doel was ons eigen spel spelen. Niemand week af van het gameplan of trapte in de val van de tegenstander, want wij weten dat soort voetbal niet te spelen. Zij zijn daar beter in; dan hadden we verloren, en dan ook nog dik. Maar in onze eigen speelstijl komen wij het best tot ons recht — begon hij.

De la Fuente vergeet de tactische aspecten niet

Luis de la Fuente ontkwam niet aan een andere voor de hand liggende vergelijking: de twee Spaanse elftallen die wereldkampioen werden . Tijdens de WK-campagne van 2026 was een van de meest besproken thema’s juist de gelijkenis tussen de twee teams die het land kroonden, zowel door de defensieve soliditeit als door de vanzelfsprekendheid waarmee zij balbezit hielden en een spel met meer rustmomenten speelden. Over dit onderwerp draaide de bondscoach er niet omheen en hij legde de evolutie uit van het winnende model uit 2010.

— Het voetbal is in die zestien jaar enorm veranderd. We hanteren hetzelfde model, maar we weten dat het zich ontwikkeld heeft. Ik ben niet zo’n liefhebber van uitdrukkingen en clichés als tiki-taka. Ik begrijp waarom ze worden gebruikt, maar ik houd er niet van. Ik vind dat “op balbezit gebaseerd voetbal” beter klinkt. Tiki-taka lijkt soms een wat negatieve bijklank te hebben. Maar, dat gezegd hebbende, het is diep verankerd in het Spaanse voetbal. Allereerst bij de clubs. En het nationale elftal heeft dat idee versterkt en brede erkenning gegeven. Hoewel het bij de clubs is ontstaan. Het kan ook niet anders, want het nationale team selecteert zijn spelers uit die clubs — erkende De la Fuente.

In een WK waarin een ploeg slechts één tegendoelpunt incasseert en kampioen wordt, valt er op z’n minst een grote stabiliteit zonder bal te constateren. Maar de these dat de manier waarop Spanje verdedigt dezelfde is als bijna twintig jaar geleden, en daarmee ingaat tegen de meest erkende defensieve modellen in het voetbal – die doorgaans bestaan uit het blok laten zakken en de eigen zestien volzetten – is actueler dan ooit.

Waar Engeland en Egypte zich volledig terugtrokken tegen een Argentinië dat al zijn inspiratie bij Lionel Messi zocht en, zelfs met een laatste lijn van zes man, toch werden afgestraft, was het Spanje van Luis de la Fuente met bal veel hechter en geduldiger . Het resultaat was juist een vrijwel ondoordringbare defensie én een aaneenschakeling van gecreëerde doelkansen, zoals hij zelf uitlegde.

— We hebben in het hele toernooi maar tien doelpogingen tegen gekregen. Maar dat komt door ons zeer goed uitgewerkte en vastgelegde defensieve systeem. Het team verdedigt collectief op een spectaculaire manier. We verdedigen met elf man. We zijn een heel uitgebalanceerd elftal, want als je naar onze statistieken kijkt, zie je dat we veel doelpunten hebben gemaakt. We hebben er heel veel gemaakt en slechts één tegen gekregen. En we zijn constant geweest. We hebben meer dan 100 doelpunten gemaakt en er heel weinig geïncasseerd in 50 wedstrijden — aldus De la Fuente.

Het onderlinge begrip tussen spelers was cruciaal bij Spanje

Luis de la Fuente geldt voor de meeste bonden als een schoolvoorbeeld van een wereldkampioen-bondscoach. Hij kwam in 2013 bij de Onder-19-ploeg nadat het hem, ook al was het in korte tijd, niet gelukt was echt door te breken als clubtrainer. Zo liep hij alle jeugdelftallen door tot hij uiteindelijk de leiding over het eerste elftal kreeg. Al 13 jaar lang maakt hij deel uit van de topstructuur van het Spaanse voetbal en in die periode heeft hij praktisch alle spelers die voor het WK werden opgeroepen al getraind voordat zij prof werden.

In deze periode van meer dan tien jaar was De la Fuente de coach van de ploeg die zilver won op de Olympische Spelen in Tokio, die in 2021 werden afgewerkt. Uit die specifieke groep werden er dit jaar acht wereldkampioen: Unai Simón, Marc Cucurella, Martin Zubimendi, Mikel Oyarzabal, Eric García, Pedri, Dani Olmo en Mikel Merino. En dan zijn de spelers nog niet meegerekend die hij ergens anders in hun ontwikkeling in de jeugd heeft meegemaakt.

Zo werd De la Fuente gevraagd welk effect deze nabijheid en kennis van zijn selectie had op het veroveren van de tweede wereldtitel voor Spanje.

— Dat was cruciaal. Unai Simón, Mikel Merino, Rodri bijvoorbeeld… dat is de generatie met wie we in 2015 zijn begonnen. Daarvoor had ik Marcos Llorente al gecoacht in een andere EK-kwalificatiereeks. Het lijkt erop dat die generatie met wie we begonnen zijn, toen ze 16, 17 jaar oud waren, nu een cyclus heeft voltooid. De WK-finale vond plaats op 19 juli 2016, want elf jaar eerder waren we Onder-19-kampioen geworden in Griekenland. En Mikel Oyarzabal en Fabián, bijvoorbeeld, waren er destijds niet bij — besloot hij.

Bron: Trivela