Aston Villa herovert Europa en onderstreept de stille grootheid van de onderschatte Emery

Aston Villa is woensdag teruggekeerd naar de Europese top door in het Besiktas Stadium, in Turkije, Freiburg met 3-0 te verslaan en de Europa League te winnen.

De titel maakt een einde aan 44 jaar Europese droogte voor de Engelse club en stopt tegelijk het onwaarschijnlijke traject van de Duitse ploeg, die met een veel bescheidener financieel model de grootste finale uit haar geschiedenis bereikte met een veel bescheidener financieel model.

De finale zette twee totaal verschillende realiteiten van het huidige Europese voetbal tegenover elkaar. In de laatste transferperiodes investeerde Aston Villa zo’n 285 miljoen euro om de selectie te versterken en het wederopbouwproces te versnellen. Freiburg gaf daarentegen in dezelfde periode ongeveer 50 miljoen uit, waarbij het trouw bleef aan de duidelijke duurzaamheidslogica die de club al jaren in de Bundesliga kenmerkt.

Het was de poging van een club met meer dan honderd jaar historie om voor het eerst een Europese hoofdprijs te veroveren. Het Duitse sprookje stuitte echter op een tegenstander die te goed voorbereid was om verrassingen toe te laten. Aston Villa hield het hoofd koel, bezette de ruimtes beter en wist territoriaal overwicht om te zetten in grote kansen.

Mister Europa League: Unai Emery boetseerde Aston Villa om

— Als je in de Champions League niet kunt meedoen om de titel, biedt de Europa League je een andere kans.

Die uitspraak van Unai Emery vat de band die de trainer in de loop der jaren met dit toernooi heeft opgebouwd goed samen. Nu als eigenaar van vijf Europa League-titels scherpt de Spanjaard een palmares aan dat in Europa misschien nog altijd minder erkenning krijgt dan het verdient.

Sinds Emery eind 2022 bij Aston Villa instapte, heeft hij de club volledig veranderd. Hij trof een ploeg zonder duidelijke identiteit, ver verwijderd van het niveau van competitiviteit dat nodig is om bovenin de Premier League mee te doen. Iets meer dan drie jaar later is de club uit Birmingham uitgegroeid tot een goed georganiseerd elftal, agressief zonder bal en comfortabel in verschillende wedstrijdscenario’s.

Spelers die op het eerste gezicht “gemiddeld” leken, zijn uitgegroeid tot dragende krachten. John McGinn kreeg meer vrijheid en werd een hoofdrolspeler, Youri Tielemans hervond zijn regelmaat, Emiliano Buendía werd invloedrijk tussen de linies en Morgan Rogers groeide uit tot een spil in het aanvalsspel.

Emery smeedde een team waarin iedere rol glashelder is en aanpassingen kunnen worden gedaan zonder breuklijnen. Tegen gesloten verdedigingen bijvoorbeeld is Villa veel vaker gaan schieten van afstand, een wapen dat ook tegen Freiburg opnieuw doorslaggevend bleek.

De triomf in Turkije staat voor meer dan een op zichzelf staande prijs. Het is de bevestiging van de wederopbouw van een traditionele club en versterkt het beeld dat Unai Emery nog altijd een van de meest competente trainers van Europa is. Zonder poeha, zonder groot ego en ver weg van de schijnwerpers die voor andere namen op het continent zijn gereserveerd, heeft de Spanjaard Aston Villa teruggebracht in de Europese voorhoede — met voetbal dat precies weet wat het wil zijn.

Zo verliep de zege van Aston Villa op Freiburg

Afgaande op de plannen van beide ploegen en op het tactische spelbeeld deed Freiburg in de eerste helft eigenlijk meer met de wedstrijd dan Aston Villa. De Duitsers stonden compact en gedisciplineerd, zetten fel druk, trokken de ruimtes dicht en haalden zo de angel uit de Engelse aanvallen. Het was een heuse verdedigende vesting — die vanaf de 40ste minuut begon te wankelen.

Na een kort genomen corner slingerde Rogers de bal het strafschopgebied in richting Tielemans. Ongehinderd kon de Belg profiteren van het gat dat in de Duitse defensie was gevallen, hij haalde in één keer uit en knalde de bal schitterend binnen. Een ingestudeerde variant, tot in de puntjes uitgevoerd door de ploeg van Unai Emery.

De tegentreffer raakte Freiburg zichtbaar hard. De ploeg van Julian Schuster verloor aan duelkracht, raakte achterin uit positie en gaf steeds meer ruimte weg aan de Engelsen — die daar dankbaar gebruik van maakten. In de extra tijd werd McGinn aangespeeld op de rechterflank, hij vond Buendía rond de zestien en de nummer 10 tekende het tweede kunststukje van Villa op deze avond aan. Een geplaatst, precieze trap in de kruising achter Atubolu.

Na 13 minuten in de tweede helft besliste de ploeg uit Birmingham de wedstrijd definitief. Buendía brak door aan de linkerkant, soleerde en trok de bal scherp voor. Rogers was zijn tegenstander te snel af en tikte van dichtbij binnen.

Bron: Trivela