Wachten op Liverpool of tekenen bij Chelsea: wat is de beste bestemming voor Xabi Alonso?

Xabi Alonso behoort volgens het gezaghebbende medium “The Athletic” tot de serieuze kandidaten om het roer over te nemen bij Chelsea — Andoni Iraola, die vertrekt bij Bournemouth , is de andere naam die rondzingt. De Spanjaard zit sinds januari zonder club na zijn ontslag bij Real Madrid en zou “openstaan voor de mogelijkheid” om een akkoord te bereiken met de Londense club.

De voormalig topmiddenvelder wordt ook geregeld in verband gebracht met Liverpool, de club waarvoor hij als speler vijf seizoenen uitkwam. De regerend kampioen van Engeland draait een rampzalig seizoen in het tweede jaar onder Arne Slot, die onder druk staat vanwege de prestaties en omstreden uitspraken in persconferenties.

Toch lijkt het onwaarschijnlijk dat de trainer van de Reds nu vertrekt. De belangrijkste bronnen in Engeland gaan ervan uit dat Slot aanblijft tot medio 2027, wanneer zijn contract én dat van directeuren Richard Hughes en Michael Edwards aflopen.

Daarmee doemt voor Alonso de vraag op: een sabbatical nemen en wachten op een club waar hij bij de achterban nu al hoog aangeschreven staat, of zich nu al in het avontuur bij Chelsea storten, met een selectie vol mogelijkheden? Trivela zet de voors en tegens op een rij en trekt in dit artikel een conclusie.

Xabi Alonso bij Chelsea

Selectie past bij de ideeën van de trainer

Er zijn maar weinig clubs in de wereld die, als het gaat om jonge spelers die klaar zijn om beter gemaakt te worden, kunnen tippen aan Chelsea. De trainer heeft er de beschikking over namen als Jorrel Hato, Roméo Lavia, Andrey Santos, Moisés Caicedo, Cole Palmer, Estêvão en João Pedro, allemaal jonger dan 25 jaar, plus Enzo Fernández.

Alonso heeft, ondanks zijn nog korte loopbaan als hoofdtrainer, al een stevig trackrecord met jonge spelers die onder hem uitblonken: bij Bayer Leverkusen onder meer Florian Wirtz, Piero Hincapié en Jeremie Frimpong, een trio dat tot de top vijf van grootste uitgaande transfers uit de clubgeschiedenis behoort — met Wirtz op één — en bij Real Madrid Gonzalo García en Arda Güler, die in een paar maanden tijd grote stappen maakten.

In de selectie van de Blues lopen bovendien nog spelers rond die “gered” moeten worden en nog nooit echt hebben gefloreerd op Stamford Bridge. Benoît Badiashile, Tosin Adarabioyo, Wesley Fofana, Alejandro Garnacho en Liam Delap vallen in die categorie, mits ze in de komende transferperiode niet vertrekken.

Het is niet moeilijk om voor te stellen hoe een elftal onder de Spanjaard eruit zou kunnen zien, zeker in de 3-4-3 waarmee hij tussen 2022 en 2024 in Duitsland furore maakte, goed voor een historische en ongeslagen landstitel in de Bundesliga, plus winst in de Duitse beker en een tweede plaats in de Europa League. In Spanje liet hij bovendien zien ook met een viermansdefensie meerdere varianten in huis te hebben.

Onder Alonso zou Chelsea een agressieve, intense ploeg worden, gebaseerd op een vloeiend positiespel, met een repertoire om verticaal aan te vallen — al is dat bij Chelsea lastiger zonder een snelle spits als Victor Boniface of een creatieve nummer tien als Wirtz — of juist geduldiger, via balcirculatie op zoek naar ruimtes (een realistischer scenario).

Maar bij de Blues zijn er ook forse kanttekeningen

In Londen zou Alonso misschien nog wel meer dan in Liverpool over een enorm investeringsvermogen beschikken: alleen al in de drie voorgaande seizoenen gaf Chelsea 1 miljard euro uit. De vraag is alleen of dat overmatige spenderen, met de grote verliezen die daarbij horen, de club niet gaat afremmen door de regels rond het financiële fair play van de Premier League.

Een ander probleem, en dat is wél een zekerheid, is de instabiliteit van een stuurloze leiding. Het consortium BlueCo nam Chelsea in 2022 over, nadat de Russische oligarch Roman Abramovitsj onder zware druk kwam te staan, en sloeg sindsdien een reeks discutabele wegen in . Het transferbeleid ligt onder vuur: het lijkt vaker te draaien om potentiële doorverkoopwaarde van jongeren dan om het winnen van prijzen — de aanstelling van een grote naam als Alonso zou een signaal kunnen zijn dat bekers toch weer belangrijk zijn.

Het grootste pijnpunt is echter het gebrek aan geduld met trainers, iets wat onder Abramovitsj al gebruikelijk was, maar toen werd verbloemd door de successen — vijf Premier Leagues, twee Champions Leagues en nog een rij andere prijzen in 18 jaar. Thomas Tuchel, Graham Potter, Frank Lampard, Mauricio Pochettino, Enzo Maresca en recentelijk Liam Rosenior, die slechts 104 dagen in functie was, moesten er allemaal aan geloven.

De laatste trainer die langer dan twee jaar bij de Blues op de bank zat, was José Mourinho, tijdens zijn tweede periode, van medio 2013 tot eind 2015.

Alonso heeft juist stabiliteit en ruggensteun nodig om zijn ideeën en filosofie neer te zetten. Bij Real Madrid ging het mis in zijn spelerskeuzes, raakte hij verzeild in kleedkamerproblemen en werd hij, zonder de steun van Florentino Pérez, ontslagen. Bij Chelsea of Liverpool ligt het meer voor de hand dat de trainer de ‘grootste naam’ is en automatisch respect afdwingt.

En bij Liverpool?

Met Alonso of Slot: club heeft nieuwe gezichten nodig voor volgend seizoen

Naast blessures, vormverlies van spelers en fouten van Slot kampte Liverpool dit seizoen met een smalle selectie en weinig opties. Dat probleem werd verergerd door langdurige uitvallen van Hugo Ekitiké, Conor Bradley en Giovanni Leoni, die allemaal met zware fysieke problemen kampen.

De club krijgt bovendien te maken met de bevestigde vertrekken van clubiconen Mohamed Salah en Andrew Robertson, de vrijwel zekere exit van Federico Chiesa en de mogelijke van Alisson, die in de belangstelling staat van Juventus.

Of Slot nu blijft of — minder waarschijnlijk — Alonso in 2026/27 instapt, in alle scenario’s heeft Liverpool versterkingen nodig op praktisch elke linie: extra namen in de verdediging, op het middenveld en op beide flanken. Dat gaat veel geld kosten; alleen al het vervangen van de Egyptische ster zal een speler van vergelijkbaar kaliber vergen.

Opnieuw zal er dus een selectie moeten worden gevormd die zich moet aanpassen, een nieuwe cultuur moet ontwikkelen en op zoek moet naar het beste evenwicht — vergelijkbaar met de situatie in 2025/26.

Spaanse trainer zal ook bij Liverpool geduld moeten hebben

Als hij wil terugkeren naar de club waarmee hij in 2005 de Champions League won, zal Alonso genoegen moeten nemen met een sabbatical van een jaar, en dat is niet per se wat een trainer, zeker een relatief jonge als hij, ambieert.

Het signaal dat Alonso open zou staan voor Chelsea, kun je ook lezen als een gebrek aan geduld voor iets wat allerminst zeker is. Dat Arne Slot zal vertrekken, lijkt in de huidige context waarschijnlijk, maar wie garandeert dat het scenario niet volledig kantelt als hij komend seizoen de Premier League of de Champions League wint en een nieuw contract krijgt?

Toch zou dat, gezien de samenstelling van de selectie en de oplossingen die de Nederlander sinds augustus vorig jaar heeft aangedragen, zeer verrassend zijn.

Bij de Reds zou de Spanjaard, anders dan bij Chelsea, kunnen rekenen op een ongekende baanzekerheid, misschien wel ongeëvenaard in het moderne topvoetbal. In 133 jaar clubhistorie had Liverpool slechts 22 trainers. Slot, die onder enorme druk staat en zich in een haast onhoudbare situatie bevindt, is daar nu een sprekend voorbeeld van.

Alonso zou het gezicht van het elftal kunnen worden, zoals Jürgen Klopp dat bijna tien jaar lang was, en de tijd krijgen om te experimenteren, fouten te maken en uiteindelijk de vruchten te plukken van een lange termijnproject. Daarbovenop komt zijn band met de supporters: hij speelde er jarenlang, won de Champions League en de fans scandeerden vorige maand, na een nederlaag, zelfs zijn naam.

Op de lange termijn zou Xabi Alonso voor Liverpool moeten kiezen

Een rondzwervende carrière met veel clubs, ontslagen en ups en downs is lang niet altijd het ideaalbeeld van een trainer. Als Alonso stabiliteit zoekt, ligt de keuze voor Liverpool voor de hand: een club die hij naar zijn hand kan zetten, met een selectie en speelstijl naar zijn filosofie, een lang dienstverband, financiële slagkracht en de steun van zowel achterban als bestuur.

Als hij daarentegen vooral op het hier en nu mikt en minder bereid is om tegenslag te accepteren — zoals hij in Madrid aan den lijve ondervond —, kan de Spanjaard zich in het avontuur bij Chelsea storten, met een selectie boordevol onbenut potentieel.

Bron: The Athletic