Mastantuono, Huijsen en meer: hoe de ramp bij Real Madrid het WK van steunpilaren verstoorde

Het seizoen 2025/26 van Real Madrid ging de geschiedenis in als een van de slechtste van de club. Niet alleen vanwege de resultaten op het veld – zonder titels in La Liga, de Champions League, de Copa del Rey en de Supercopa de España – maar ook door de chaos in de kleedkamer, met ruzies tussen trainer en spelers en zelfs fysieke confrontaties tussen de eigen spelers.

De chaos binnen en buiten het veld liet niemand onberoerd en werkte door in de voorbereiding op het WK van 2026. Minstens zes spelers die normaal een plek in hun nationale ploeg hadden, raakten in de problemen en bleven buiten de selectie. Zo zal Spanje voor het eerst in de geschiedenis een WK spelen zonder ook maar één speler van Real Madrid in de selectie.

Rampseizoen van Real Madrid brak spelers op

Franco Mastantuono – Argentinië

Dit is de meest recente “bom” in het interlandvoetbal. Franco Mastantuono ontbreekt in de lijst van 26 spelers van regerend wereldkampioen Argentinië, bekendgemaakt op afgelopen donderdag.

De 18-jarige kreeg zijn eerste kans bij de Albiceleste in juni vorig jaar. Sindsdien kwam hij vier keer in actie, zonder te scoren, en hij zat er zelfs nog bij in de laatste interlandperiode in maart, toen hij 45 minuten speelde tegen Mauritanië.

De afwezigheid van de bij River Plate opgeleide aanvaller heeft alles te maken met zijn prestaties bij Real Madrid. Na een veelbelovende start met kansen en goede optredens onder Xabi Alonso had Mastantuono moeite om een lijn vast te houden in zijn eerste seizoen in Europa. Hij kwam slechts tot drie goals in 35 duels – en zat veertien keer een volledige wedstrijd op de bank, vooral onder Álvaro Arbeloa.

Verslagen uit Spanje benadrukken dat de jongen het uitstekend deed op de training, maar dat hij dat niveau in wedstrijden niet wist te halen.

Eduardo Camavinga – Frankrijk

Dit is een van de meest verrassende afwezigen bij topfavoriet Frankrijk. Didier Deschamps, die de jonge Camavinga in 2022 al meenam naar zijn eerste WK, riep de middenvelder van Real Madrid vrijwel gedurende de hele cyclus op; hij was erbij op het EK, in de Nations League en in de oefenduels van maart.

Een eerste teken dat zijn status wankelde, kwam in de laatste interlandperiode. De 23-jarige speelde niet tegen Brazilië en begon ook niet tegen Colombia, een duel waarin juist veel reserves aan de aftrap stonden; hij mocht alleen in de laatste 27 minuten meedoen.

N’Golo Kanté, Manu Koné, Adrien Rabiot, Aurélien Tchouaméni (ploeggenoot van Camavinga bij Real) en Warren Zaïre-Emery bezetten nu de plaatsen op het middenvel .

Ook bij hem is de uitleg vooral sportief. Hij kampte dit seizoen met een paar blessures, maar was het grootste deel van de tijd inzetbaar, met net zo wisselvallige prestaties als de ploeg in zijn geheel. Hij sloot af met slechts 23 basisplaatsen, op uiteenlopende posities, waaronder als buitenspeler en als linksback.

Trent Alexander-Arnold – Engeland

Bij de Engelse back gaat het om meer dan alleen Real Madrid. Hoewel hij tot de beste rechtsbacks ter wereld wordt gerekend, heeft hij altijd moeite gehad om een vaste waarde te worden in de nationale ploeg, omdat zijn rol daar heel anders is dan bij Liverpool, waar Jürgen Klopp en later Arne Slot met tactische aanpassingen zijn tekortkomingen in de omschakeling wisten op te vangen.

Thomas Tuchel riep hem slechts één keer op, in juni vorig jaar; Alexander-Arnold bleef toen in twee interlands op de bank en kreeg alleen 26 minuten speeltijd tegen Andorra.

De overstap naar Real Madrid had de Duitse bondscoach kunnen overtuigen om hem weer te selecteren, maar zijn optredens wisten geen indruk te maken. Na blessures en een wisselvallig begin in de eerste maanden veroverde hij uiteindelijk wel de basisplaats als rechtsback, maar dat voorkwam niet dat hij in belangrijke duels fouten maakte en opnieuw problemen had in de verdedigende omschakeling.

Dani Carvajal, Carreras en Dean Huijsen – Spanje

Van de drie spelers van Real Madrid die kans maakten om voor Spanje uit te komen, gold Dean Huijsen misschien wel als de grootste favoriet. De linkspoot werd echter gepasseerd voor Marc Pubill, die door Luis de la Fuente juist voor het WK voor het eerst werd opgeroepen.

Zelfs zijn basisplaats in de slotfase van de Nations League 2025, in twee kwalificatieduels en in de laatste oefenwedstrijd – 0-0 tegen Egypte – leverde hem geen ticket op. Dat heeft veel te maken met zijn moeizame aanpassing in het Santiago Bernabéu. De zelfverzekerde verdediger die het afgelopen seizoen uitblonk bij Bournemouth, was nergens meer te bekennen. Wat overbleef was een wisselvallige centrale verdediger met veel fouten, geflankeerd door eveneens weinig stabiele collega’s achterin.

Álvaro Carreras, net als Huijsen een dure en veelbelovende speler, kende een vergelijkbaar verhaal: weinig overtuigend in zijn eerste jaar bij Real Madrid.

Hij was een van de vier spelers die minuten maakten als linksback, een positie waarop niemand zich in 2025/26 echt vast wist te spelen. Zijn kans op een oproep was dan ook vanaf het begin gering. Hoewel hij een vaste waarde was bij de jeugdelftallen, speelde hij nog nooit voor de A-ploeg, mede omdat Marc Cucurella en Alejandro Grimaldo zich, terecht, tot vaste krachten op linksback hebben ontwikkeld.

Op rechtsback had Daniel Carvajal op papier meer uitzicht op deelname, maar hij maakte het niet waar. De ervaren verdediger, die op weg is naar de uitgang bij Real Madrid, vond na een zware knieblessure tussen 2024 en 2025 zijn oude niveau niet meer terug. Hij kwam in het zojuist afgesloten seizoen slechts 23 keer in actie, waarvan tien keer als basisspeler. De strijd om een basisplaats als rechtsback lijkt nu te gaan tussen Marcos Llorente en Pedro Porro.

De spelers die in de zomer van 2025 bij Real tekenden, dachten dat de club een ideaal podium zou zijn met het oog op het WK. Uiteindelijk werd het juist een van de redenen voor hun afwezigheid.

Daar staat tegenover dat tien andere spelers van Real Madrid wél naar het WK gaan: Vinícius Júnior (Brazilië), Kylian Mbappé (Frankrijk), Thibaut Courtois (België), David Alaba (Oostenrijk), Antonio Rüdiger (Duitsland), Tchouaméni (Frankrijk), Brahim Díaz (Marokko), Arda Güler (Turkije), Federico Valverde (Uruguay) en Jude Bellingham (Engeland).

Bron: Trivela