Aanvaller van Juventus bekent: ‘Ik onderbrak de trainingen om op het toilet te gaan huilen’

Met de evolutie van het debat over mentale gezondheid in het voetbal zijn spelers steeds opener geworden over gevoelige momenten. Periodes met blessures zijn altijd een uitdaging voor sporters die hun vak niet kunnen uitoefenen. Een aanvaller van Juventus heeft erg veel te lijden gehad onder zo’n periode.

Tegenover het Poolse medium “Kanal Sportowy” vertelde Arkadiusz Milik over zijn worsteling met blessures, die hem praktisch sinds 2024 van het veld hielden. In de afgelopen twee seizoenen speelde hij maar twee wedstrijden, door opeenstapeling van knie-, kuit- en dijproblemen. “ De afgelopen twee jaar praatte ik alleen maar over mijn blessures ,” zei hij.

De afwezigheid van wedstrijden bracht de 32-jarige speler in een periode van grote negativiteit. De “bodem van de put”, zoals hij het omschreef. Zijn toevluchtsoord voor problemen, het voetbal, was door zijn verzwakte lichaam niet langer een uitweg.

— De maanden januari en april [van 2025] waren geen interessante maanden voor mij. Het waren emotioneel geen goede momenten. Ik zou dit niet willen bestempelen als depressie, maar eerder als een dieptepunt, omdat ik nog nooit eerder zoiets had meegemaakt. Normaal gesproken, zelfs als ik een probleem had, werd ik ’s morgens wakker en bestond dat probleem niet meer, of ik ging trainen en het probleem verdween. Voetbal was vaak een vlucht voor welke problemen dan ook.

Een moment dat deze emotionele val van de Pool markeerde, deed zich voor tijdens een sessie in de fitnessruimte, toen hij zijn tranen niet kon bedwingen en die voor zijn ploeggenoten verstopte.

— Ik had een situatie tijdens een training en op het moment dat ik een oefening ging doen, begonnen de tranen te stromen. Letterlijk. Het was de eerste keer in mijn leven dat mij zoiets overkwam. Ik heb de training afgebroken en ben naar het toilet gegaan om te huilen. Het was zeker een emotioneel zeer heftige periode voor mij.

Milik had later tranen van geluk tijdens zijn herstel bij Juventus

Het lijden van Milik hield op toen hij weer kon gaan trainen. “De tranen van geluk begonnen over mijn gezicht te stromen, omdat het me ontzettend veel had gekost.” In die periode werd hij voor het eerst in een jaar weer geselecteerd, in de slotfase van het Wereldkampioenschap voor clubs , maar al snel volgden nieuwe problemen.

De spits keerde pas definitief terug in maart van dit jaar, met twee invalbeurten tegen Genoa en Atalanta (al in april). Hij raakte opnieuw geblesseerd en zat tot het einde van het seizoen nog twee keer op de bank.

De periode, waarin hij werd bijgestaan door een psycholoog, deed de Pool inzien dat zijn fortuin niet het belangrijkste is. Op het moment dat hij zich op de bodem van de put bevond, zorgde het meest lucratieve contract uit zijn carrière er niet voor dat het beter met hem ging.

— Mensen denken: ‘Knap, jong, rijk… wat maakt een blessure van een paar maanden dan uit? Het is allemaal prima. Hij heeft geld voor de komende vijf generaties.’ Maar daar gaat het niet om. Nee, nee. Ik heb één ding geleerd en ik weet het zeker: geld brengt geen geluk . In mijn geval, want ieder mens heeft een andere motivatie en denkt anders, kan ik eerlijk zeggen dat geld geen geluk brengt.

— Ondanks dat ik het grootste contract uit mijn carrière had en meer geld verdiende dan ik ooit had kunnen voorstellen, was ik in die periode het ongelukkigst van mijn hele loopbaan. Dus ik denk dat dit alles zegt over geld en over de staat waarin ik verkeerde — besloot hij.

Hersteld van zijn fysieke problemen kan Milik zijn vertrouwen terugwinnen met een volledige voorbereiding. Het moet nog blijken of hij bij Juventus blijft, waar hij sinds 2023 speelt, want hoewel zijn contract loopt tot 2027, is er gespeculeerd over zijn toekomst.

Bron: Trivela