Serena Williams terug, ‘een droom voor toernooiorganisatoren en voor de kaartverkoop’

Na een eerste test in het dubbelspel heeft Serena Williams een wildcard gekregen van de All England Club om in het enkelspel uit te komen op Wimbledon, waar ze al zeven keer de titel heeft gepakt. Brad Thyroff, sparringpartner van de zussen Williams tussen 1998 en 2001, analyseert haar terugkeer.

‘Had u zich Serena Williams op de tour in 2026 voorgesteld?’ Absoluut niet! Dat Serena in 2026 zou spelen, was niets wat ik me kon voorstellen. Maar wat ik heel vroeg al begreep over Venus en Serena, is dat ze over een ijzeren mentaliteit beschikken, waarschijnlijk een van de sterkste uit de sportgeschiedenis. Hun zelfvertrouwen heeft hen voortgestuwd. Het is datzelfde vertrouwen dat het Serena mogelijk maakte om de US Open te winnen op haar 17de, in 1999, door Hingis in de finale te verslaan. Haar spel was misschien nog niet helemaal afgerond, maar haar mentale kracht was zó groot dat die haar naar die titel heeft geleid. Op die leeftijd had ze bovendien een uitzonderlijk fysiek. Nu, met het verstrijken van de jaren, heeft ze dat mentale wellicht behouden, maar niet meer hetzelfde lichaam als in het begin.

Waarom begint ze volgens u opnieuw? Als ze wil terugkeren, heeft ze daar het volste recht toe. Dat recht heeft ze zichzelf verworven, ze verdient het. Het maakt niet uit of ze in de eerste ronde verliest of dat ze wedstrijden wint, de beslissing is aan haar. Ik weet niet waarom ze wil terugkomen, misschien wil ze dat haar kinderen haar op de tour zien. Misschien mist ze het contact met de fans. Of misschien wil ze nu meer genieten van de interacties met hen dan vroeger, toen ze totaal gefocust was op haar tennis. Op een andere manier van de toernooien genieten, de wereld rondreizen, de media en de fans terugzien. Misschien ook sommige van haar producten promoten en zichzelf gratis reclame geven. Serena is een echte zakenvrouw geworden.

‘Lichter zijn is een voordeel op het gebied van mobiliteit. Het is hoe dan ook beter om op je ideale gewicht te zitten dan met overgewicht rond te lopen’

U noemde haar mindset. Wat maakt die zo uniek? Ze is opgegroeid in een omgeving waarin Richard, haar vader, en Oracene, haar moeder, haar – en haar zussen – hebben geleerd om zichzelf te zijn. Richard duldde geen enkele negativiteit in het dagelijks leven. De sfeer moest altijd positief zijn. Ik weet nog dat Serena, toen ze tiener was, op een moment dat ze nog nooit een enkel toernooi had gewonnen, al zei dat ze zich in staat voelde om elke speelster ter wereld te verslaan. Dat is een houding die pretentieus kan overkomen, en dat zeggen helpt je niet per se populair te worden als je nog geen enkele wedstrijd hebt gewonnen. Maar ze meende het. En als Serena enkele van haar eerste toernooien heeft gewonnen, is dat juist omdat ze in zichzelf geloofde. Dat heeft ze van huis uit meegekregen. Wanneer zijn dochters werden geïnterviewd en Richard de vragen niet bevielen, omdat hij ze te negatief vond, dan brak hij het interview af. Hij wilde niet dat ze ook maar enigszins vervuild raakten door negatieve gedachten. Dat heeft enorm veel invloed gehad op Serena’s geestesgesteldheid. Dat was haar kracht: ze kon met 6-1, 6-1 verliezen en toch de baan aflopen in de overtuiging dat zij de beste was en de volgende keer zou winnen. Ze had een absoluut vertrouwen in zichzelf en een buitengewone mentaliteit. Ze vond altijd een oplossing of bleef in elk geval onvermoeibaar knokken. Ze was er heel sterk in om haar negatieve gedachten te overstijgen. Haar zelfvertrouwen sloeg haar twijfels knock-out. Op haar 44ste is die mentaliteit een enorme troef, bovenop haar intelligentie.

Zal Serena’s gewichtsverlies een troef of een zwakte zijn? Lichter zijn is een voordeel op het gebied van mobiliteit. Het is hoe dan ook beter om op je ideale gewicht te zitten dan met overgewicht rond te lopen. Haar terugkeer is een droom voor toernooiorganisatoren en voor de kaartverkoop. Het wordt hoe dan ook iets bijzonders om haar weer op de baan te zien… Hoe dan ook, ik steun haar beslissing volledig. Het zal moeilijk voor haar zijn om wedstrijden en zeges aaneen te rijgen, maar als u me destijds had gevraagd of ik dacht dat zij de US Open op haar 17de kon winnen, had ik vermoedelijk nee gezegd. Toen had ik het mis, en misschien heb ik het nu opnieuw mis.

Bewijst het feit dat ze op haar 44ste wil terugkeren dat zij de grootste competitieve speelster uit de geschiedenis van het tennis is? Het bewijst dat ze het nog altijd net zo graag wil, en dat is uitzonderlijk. Wat betreft de grootste strijdster uit de geschiedenis, denk ik dat Monica Seles daar ook in de discussie moet worden betrokken. Zij heeft, wat, acht Grand Slam-titels gewonnen vóór haar 20ste, toch? ‘Little Mo’ (Maureen Connolly) ook: 9 Grand Slams vóór haar 20ste, en daarna maakte een paardrijongeval een einde aan haar loopbaan. Hoe dan ook, ik zou zeggen dat Serena in die discussie thuishoort, maar Seles ook.’

Bron: L'Équipe