Hoe Engeland Messi van scoren wil houden: Tuchels plan om de WK-finale te halen

Ondanks meer dan 200 interlands voor Argentinië en zijn status als topscorer aller tijden van de nationale ploeg met 125 doelpunten, heeft Lionel Messi nog nooit tegen Engeland gespeeld in een officiële wedstrijd. Daar komt woensdag verandering in, wanneer de formatie van Thomas Tuchel het opneemt tegen de Albiceleste, in een halve finale van het WK die al historisch is nog vóór het eerste fluitsignaal.

Een aspect om in de wedstrijd van aanstaande woensdag in de gaten te houden is dat beide ploegen in de kwartfinale tot de verlenging werden gedwongen. Engeland versloeg Noorwegen met 2–1 , terwijl Argentinië met 3–1 won van Zwitserland.

In de geschiedenis van het WK heeft Engeland het al opgenomen tegen enkele van de grootste spelers aller tijden, maar de uitdaging die eraan komt kan wel eens de grootste van allemaal zijn.

Engelse spelers die al tegen Lionel Messi gespeeld hebben

Helaas voor Engeland heeft slechts een klein aantal spelers in Tuchels selectie eerdere ervaring met het delen van het veld met Messi in het clubvoetbal.

Harry Kane

Harry Kane kwam Messi tegen in zijn jaren bij Tottenham Hotspur, toen de club in hetzelfde groep werd geloot als Barcelona in de groepsfase van de Champions League 2018-19.

In de eerste ontmoeting, op Wembley, scoorden beide spitsen, maar Messi speelde de hoofdrol met twee doelpunten in de 4–2 zege van de Catalanen.

De ploegen troffen elkaar later dat jaar opnieuw in Camp Nou, waarbij Tottenham een resultaat nodig had om de achtste finales te halen. Hoewel Messi in de tweede helft in het veld kwam, wist de Engelse ploeg het cruciale punt veilig te stellen dankzij een late gelijkmaker van Lucas Moura, waardoor ze naar de knock-outfase doorstroomden en uiteindelijk de finale bereikten.

Kane weet dus uit eerste hand hoe lastig het is om tegen Messi te spelen, maar hij heeft ook de ervaring dat hij een positief resultaat kan behalen tegen de Argentijnse ster.

John Stones

John Stones kwam Messi meerdere keren tegen tijdens zijn tijd bij Manchester City en speelde mee in twee Champions League-duels met Barcelona in het seizoen 2016-17.

Het eerste treffen werd een nachtmerrie voor de ploeg van Pep Guardiola: Barcelona won met 4–0 in Camp Nou na een meesterlijke wedstrijd van Messi, die een hattrick maakte.

Maar Stones en City sloegen in de return in het Etihad Stadium terug en wonnen met 3–1, hoewel Messi de score had geopend voor de bezoekers.

De Argentijn maakte zo’n diepe indruk op Stones dat de Engelse verdediger, toen hem werd gevraagd wie de moeilijkste tegenstander uit zijn carrière was, Messi aanwees als de grootste uitdaging die hij ooit had gehad.

Jordan Henderson

Jordan Henderson bewaart waarschijnlijk de mooiste herinneringen van alle Engelse spelers die ooit tegen Messi hebben gespeeld.

Tijdens zijn jaren als aanvoerder van Liverpool maakte Henderson deel uit van het team dat een van de grootste ommekeren in de geschiedenis van de Champions League neerzette, door een 3–0-nederlaag uit de heenwedstrijd tegen Barcelona om te buigen in een historische 4–0-zege op Anfield in 2019.

Messi had in de heenwedstrijd twee keer gescoord, waaronder een schitterende vrije trap, maar Henderson hielp Liverpool om de aanvallende dreiging van Barcelona in de return volledig te neutraliseren en zo een plek in de finale veilig te stellen.

Enkele weken later mocht de middenvelder de Champions League-trofee omhoog houden, wat hem tot een van de weinige Engelse spelers maakt die de halve finale van woensdag ingaan met goede herinneringen aan duels met Messi.

Wat Engeland kan leren van de aanpak van Zwitserland tegen Messi

Het is geen verrassing dat erg weinig teams op het WK 2026 een manier hebben gevonden om Lionel Messi volledig uit te schakelen.

De Argentijnse aanvoerder staat samen met Kylian Mbappé uit Frankrijk bovenaan de topscorerslijst van het toernooi, met acht doelpunten in zes wedstrijden, een gemiddelde van één goal per 66 minuten.

Toch gaf Zwitserland Engeland een inkijkje in een mogelijk model door als eerste ploeg te voorkomen dat Messi scoorde in dit toernooi.

De Zwitsers dwongen Argentinië in de kwartfinale tot verlenging; ze hielden de ploeg van Lionel Scaloni in de reguliere speeltijd op 1–1, voordat Julián Álvarez en Lautaro Martínez het in de extra tijd beslisten.

Messi drukte nog steeds zijn stempel door al in de tiende minuut de assist te geven bij het openingsdoelpunt – zijn tiende assist op dit WK – maar Zwitserland leverde een indrukwekkende prestatie door zijn invloed in de rest van de wedstrijd te beperken.

De 39-jarige stond de volle 120 minuten op het veld, maar eindigde met slechts één schot op doel in de hele wedstrijd, terwijl Gregor Kobel de eerste doelman van het toernooi werd die Messi van scoren wist te houden.

Het Zwitserse succes kwam voort uit de weigering om Messi ruimte te geven om het spel naar zich toe te trekken. De ploeg van Murat Yakin hield het zeer compact en maakte het de Argentijnse aanvoerder zo moeilijk mogelijk om constant in gevaarlijke zones aan de bal te komen.

Argentinië had lange fases moeite om zijn ritme te vinden, waardoor Zwitserland in de wedstrijd kon groeien en via Nottingham Forest-vleugelspeler Dan Ndoye langszij kwam.

Hoe Engeland het plan van Zwitserland kan kopiëren

Engeland kan ook moed putten uit het feit dat Messi in de knock-outfase al twee wedstrijden heeft gespeeld die naar verlenging gingen, waarbij hij 120 minuten volmaakte tegen Zwitserland, kort na een ander duel van 90 minuten in de vorige ronde.

Een andere factor die Tuchel kan meenemen is Messi’s werk zonder bal . Hoewel hij nog altijd een van de beste aanvallers uit de geschiedenis is, proberen Argentinië’s tegenstanders vaak de ruimtes te bespelen die ontstaan wanneer hij niet mee terugverdedigt.

Voor Engeland ligt de uitdaging in het vinden van de balans tussen respect voor Messi’s kwaliteiten en tegelijk het aanvallen van de zones waarin hij blootgelegd kan worden.

De tactische keuzes die de Engelse halve finale kunnen beslissen

Ondanks alle focus op het afstoppen van Messi, kan Engeland zich niet volledig blindstaren op één speler en de andere offensieve wapens van Argentinië laten floreren.

De belangrijkste keuze voor Tuchel wordt hoe agressief hij zijn ploeg zonder bal wil laten spelen. Zwitserland liet zien dat een compact blok en het beperken van Messi’s ruimte Argentinië kan frustreren, doordat de Zwitsers hem zelden lieten ontvangen in gevaarlijke posities centraal in het veld.

Engeland kan proberen die aanpak te kopiëren met een gedisciplineerde organisatie op het middenveld, waarbij Declan Rice, als hij speelt, en de spelers om hem heen de taak krijgen om te verhinderen dat Messi kan draaien en met snelheid de verdediging kan aanvallen.

Tuchel weet echter ook dat 90 minuten lang te ver inzakken uitnodigt tot druk van een van de gevaarlijkste aanvallen in het mondiale voetbal.

Hoewel Messi nog steeds een van de grootste aanvallers aller tijden is, kan zijn geringe defensieve inbreng kansen bieden voor de Engelsen om de ruimtes te benutten die hij laat vallen wanneer Argentinië balverlies lijdt.

De Engelse vleugelspelers kunnen hierin cruciaal zijn, met de mogelijkheid om Messi op eigen helft vast te zetten en hem te dwingen defensief meer bij te dragen dan hem lief is.

De juiste balans vinden tussen het respecteren van Messi’s klasse en toch het eigen spel opleggen, kan uiteindelijk bepalen of Engeland voor het eerst sinds 1966 weer een WK-finale haalt.

Bron: Trivela