Bouaddi, de verloren schat ondanks de tussenkomst van Zidane

Indrukwekkend met Marokko tegen Brazilië in de openingswedstrijd van het WK, neemt Ayyoub Bouaddi het donderdag (22.00 uur) in de kwartfinale op tegen zijn geboorteland Frankrijk. Waar zijn keuze diepe spijt oproept.

Ze waren met 99, geboren in Frankrijk, aanwezig in Noord-Amerika om deze zomer aan het WK deel te nemen. Van hen dragen er drieëntwintig (op zesentwintig) het blauwe shirt, zes dat van Marokko, de toekomstige tegenstander van de Fransen in de kwartfinale (donderdag, 22.00 uur).

Onder die zes is er één die de FFF nog heel lang kan betreuren. De middenvelder van Lille, Ayyoub Bouaddi, heeft gekozen voor het land van zijn roots en zijn eerste optreden, tegen Brazilië (1-1, op 14 juni), liet maar weinig mensen onberoerd. In een recent interview met de Amerikaanse website The Athletic verklaarde Hubert Fournier, de Franse technisch directeur, dan ook: "Het is een belangrijk verlies voor de FFF." Het belangrijkste uit de geschiedenis?

Bouaddi is pas 18 jaar en het is te vroeg om die vraag met zekerheid te beantwoorden. Maar wat hij sinds bijna een maand laat zien bij de Marokkaanse nationale ploeg, in het verlengde van zijn eerste twee seizoenen als prof bij LOSC, zijn opleidingsclub, getuigt van een formidabel potentieel voor de absolute top.

"Ayyoub is een talent dat we al meerdere jaren volgen , vervolgt Fournier in hetzelfde interview. En we weten dat er in deze lichting (2007) geen andere Bouaddi is. Het is een belangrijk verlies voor onze bond, ja, maar het is zijn keuze."

Een keuze die hij overigens heeft uitgesteld voordat hij hem definitief maakte. Tot in het voorjaar twijfelde de middenvelder van Lille nog steeds tussen Frankrijk en Marokko, ondanks het onafgebroken charmeoffensief van zijn land van herkomst.

Tussen juli en december 2025 kwam Walid Regragui, destijds bondscoach van Marokko, al drie keer naar Lille om hem te overtuigen om afgelopen winter deel te nemen aan de Afrika Cup. Bij zijn laatste bezoek begreep Regragui dat het contraproductief zou zijn om aan te dringen.

Bouaddi antwoordde hem dat zijn prioriteit op dat moment bij zijn club lag, die op meerdere fronten actief was, en dat hij het op zijn leeftijd ondenkbaar vond om acht wedstrijden te missen. Tussen Frankrijk en Marokko neigde de jongen dus vooral naar LOSC, waar hij zich dagelijks niet erg uitliet over zijn bedoelingen.

De staf polste hem soms. Hij antwoordde dat hij het niet wist. Met voorzitter Olivier Létang was hij spraakzamer. De twee mannen hebben een vertrouwensband opgebouwd, tot het punt dat ze lange momenten over van alles en nog wat praatten.

Voor de Afrika Cup raadde Létang, die zijn speler schaart in de kring van Kylian Mbappé, Victor Wembanyama, Paul Seixas – "hij is van hetzelfde kaliber" , vertrouwde hij op 19 juni in deze kolommen toe – hem aan om nog een paar maanden te wachten voordat hij een beslissing zou nemen.

Van zijn kant waarschuwde de Lille-voorzitter de FFF herhaaldelijk voor het gevaar dat haar boven het hoofd hing. Hij belde zelfs rechtstreeks met voorzitter Philippe Diallo, die hem antwoordde dat dit geen dossier was dat onder zijn bevoegdheid viel. Bouaddi had nog nooit een voorselectie ontvangen en begon zich steeds meer vragen te stellen. In maart, bij de bekendmaking van de selectie voor de tour in de Verenigde Staten, liet Didier Deschamps weinig ruimte voor twijfel.

"Hij heeft de vrijheid om te kiezen, ik ben er niet om hem die af te nemen , verklaarde de bondscoach van de Blues. Ik heb niet met hem gesproken, dat is niet mijn manier van werken. Wanneer ik een speler oproep, is dat omdat ik denk dat het het juiste moment is of omdat ik vind dat hij nuttig kan zijn voor het Franse A-elftal. Uiteraard volgen we zijn prestaties. Maar uiteraard is er ook een zeer sterke concurrentie. Het zal zijn keuze zijn. Daarna moet u iemand anders vragen, want ik zal het niet zijn (de bondscoach) ."

Zinédine Zidane zou die "iemand anders" kunnen zijn. In ieder geval heeft de voormalige trainer van Real Madrid Bouaddi inderdaad telefonisch gesproken. En wat hij hem vertelde, was niet bepaald iets wat hem extra geruststelde. In essentie: "Ik mag je graag, maar ik kan je niks beloven." Tegelijkertijd liet de Marokkaanse bond de zaak allerminst los.

Regragui was niet langer in functie, maar zijn opvolger, Mohamed Ouahbi, reisde op zijn beurt naar het noorden, net als de bondsvoorzitter, Fouzi Lekjaa. Bouaddi ging om de tafel zitten met Létang en de twee mannen hebben alles op een rijtje gezet.

Aan de ene kant was er een heel land dat hem wilde, een voetballand, dat niet alleen zou deelnemen aan het WK 2026, maar ook het daaropvolgende zou organiseren, samen met Spanje en Portugal. Aan de andere kant was er het land waarvan hij nota bene de aanvoerdersband had gedragen bij Jong Frankrijk, nadat hij in alle jeugdselecties had gespeeld, maar dat volgens hem geen enkel sterk signaal richting hem uitstuurde.

"In deze linie zijn we goed voorzien en Didier wil niemand blokkeren , herinnerde Guy Stéphan, assistent van Deschamps, maandag op de persconferentie. Tchouaméni, Rabiot, Kanté, Zaïre-Emery, Koné... Als ik u vraag wie we eruit moeten laten, is het maar de vraag of ik dezelfde naam uit de zaal terugkrijg."

Bouaddi heeft nagedacht. Toen hij begin mei, alleen, zonder andere gesprekken, zijn beslissing had genomen, vertelde hij die aan zijn ouders. Hij legde hun uit dat hij ervan droomde om één keer in zijn leven een WK te spelen. Hij was pas 18, de toekomst lag ongetwijfeld voor hem, maar juist daarom wist hij niet wat morgen zou brengen.

In grote lijnen was het niet langer de bedoeling om het zekere voor het onzekere in te ruilen, hoezeer Frankrijk ook een land bleef dat een zeer belangrijke plaats in zijn hart innam . In Frankrijk zijn middenvelders van zijn niveau en zijn leeftijd nu eenmaal dun gezaaid en, als er vandaag misschien nog geen spijt is , dan komt die er morgen misschien wel. Misschien wordt die dan weer gecompenseerd door Michael Olise.

Bron: L'Équipe